Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

''Μακάρι να έφευγα σήμερα το βράδυ πριν προλάβω''

Ένα απόγευμα καθώς καθόμουν στην αυλή της Μονής του Αγίου Παύλου, είδα δυο γεροντάκια να περπατούν και να μιλούν σιωπηλά.
Ο ένας ο π. Μητροφάνης 85 ετών , ήρθε μόλις πήρε σύνταξη , έχει 25 χρόνια μακριά από τον κόσμο . Ο άλλος ο π. Ιγνάτιος 92 ετών , Ρουμάνος στην καταγωγή , έχει στο Άγιο Όρος 70 χρόνια . Μένει σε ένα κελλι ερημικό περίπου 45’ μακριά . Το τελευταίο διάστημα απέκτησε καταρράκτη και ο Ηγούμενος επιμένει να πάει μια βδομάδα στην Θεσσαλονίκη να κάνει εγχείρηση , δεν έχει βγει όμως ξανά και νιώθει άβολα .

- Φοβάμαι αδελφέ Μητροφάνη , πως θα πάω εκεί μια βδομάδα , πως είναι ο κόσμος ; Μακριά από το περιβόλι της Μάνας μας;
Αν με κερδίσει ο κόσμος και τώρα στα γεράματα χάσω την ψυχή μου ;
Μακάρι η Κυρία μας να με έπαιρνε σήμερα το βράδυ να μην προλάβω να πάω !
- Ιγνάτιε , εμείς πρέπει πάντα να κάνουμε υπακοή στον Ηγούμενο μας , θα πας και η Χαρις της υπακοής θα σε σκεπάσει !

Αυτά είπαν και εξαφανίστηκαν , ο ένας στο διακονημα και ο άλλος στο κελλάκι του . Ήδη η νύχτα άπλωσε την κουρτίνα της πάνω από το περιβόλι και τα άστρα έλαμψαν πάνω από τους Βυζαντινούς τρούλους .

κ όμως ο Θεός έκανε υπακοή στο γνήσιο αυτό παιδί του . Μέσα σε εκείνο το βράδυ ακούσαμε την καμπάνα να ηχεί , ο π. Ιγνάτιος άφησε τον κόσμο πριν προλάβει να αντικρίσει τον κοσμικό κόσμο .
Η Κυρία του του έδειξε τον δρόμο του Ουρανού , έκλεισε τα τυφλά μάτια του στην ματαιότητα και αντίκρυσε το φως του Χριστού στην Αιωνιότητα .
Θάφτηκε πίσω από το ερημικό κελλάκι που έζησε , χωρίς ποτε να δει αυτόν τον κόσμο που μικρό παιδάκι άφησε.

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...