Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Να γιατί δεν ανοίγουν τη Σουμελά - Παραλήρημα Τούρκου ακαδημαϊκού: Οι Έλληνες απεργάζονται σχέδιο για τη νεκρανάσταση ποντιακού κράτους!

Στην εθνικιστική ημερήσια εφημερίδα της κατεχόμενης Κύπρου Önce Vatan δίνει συνέντευξη ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στη Νομική του Πανεπιστημίου Εγγύς Ανατολής της κατεχόμενης Κυρήνειας, Εμετέ Γκιουζουγκιουζελί. Οι αδιανόητοι ισχυρισμοί του απηχούν ουσιαστικά τις πεποιθήσεις εκατομμυρίων Τούρκων, οι οποίες καλλιεργούνται και χάρις στην επίσημη ιστορία που διδάσκεται στη γείτονα.

Για τον Τούρκο καθηγητή ακόμα και οι επισκέψεις στον Πόντο και την Παναγία Σουμελά υποκρύπτουν σχέδια για την αναβίωση της Ποντιακής Ιδέας και τη νεκρανάσταση του Ποντιακού Ζητήματος!
Ο Τούρκος «δάσκαλος», που μιλά στον δημοσιογράφο Ογούζ Τσετίνογλου, αφού κάνει μια «ιστορική» αναφορά στη δημιουργία του ποντιακού αντάρτικου, μιλά για την καταστολή του και την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, με την οποία ισχυρίζεται ότι έκλεισε οριστικά το Ποντιακό Ζήτημα. Στη συνέχεια, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, σημειώνει ότι το 1994, με την ψήφιση του νόμου με τον οποίο αναγνωρίζεται η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, επιχειρείται η νεκρανάσταση του Ποντιακού Ζητήματος και της Ποντιακής Ιδέας!
Πόντιοι στην Παναγία Σουμελά (φωτ. αρχείου: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Κώστας Τσιρώνης)
Για τον Γκιουζουγκιουζελί, με την επιλογή της 19ης Μαΐου ως Ημέρας της Γενοκτονίας επιχειρήθηκε να αμαυρωθεί η αντίστοιχη μέρα στην Τουρκία «που συμβολίζει την απαρχή του απελευθερωτικού αγώνα», από τον Μουσταφά Κεμάλ αλλά και «η αντιστροφή της ιστορικής πραγματικότητας, αφού εκείνοι που έκαναν γενοκτονίες είναι οι ίδιοι οι Έλληνες, εναντίον των Μακεδόνων και των μουσουλμάνων της Τσαμουριάς τον 19ο αιώνα, εναντίον των Τούρκων της Μικράς Ασίας, υπό την ηγεσία του στρατηγού Παπούλια, το 1919-1922», και εναντίον των μουσουλμάνων της Κύπρου, την οποία, «μέσα από σφαγές και γενοκτονίες των Τούρκων, ήθελαν να καταστήσουν ελληνικό νησί»!
«Επιχείρησαν να δημιουργήσουν έθνος στον Πόντο»
Ο καθηγητής, του οποίου το έθνος έχει επιτύχει δημογραφική αλλοίωση σε πλείστες όσες περιοχές της Τουρκίας και της κατεχόμενης Κύπρου, ισχυρίζεται στη συνέχεια ότι «από τη δεκαετία του 1990 άρχισαν να παίζονται παιχνίδια στον Πόντο. Στην αρχή άρχισαν να βάζουν μέσα σε ευαγγέλια δολάρια και να τα μοιράζουν οι παπάδες στον Πόντο, με σκοπό να αποκτήσουν χριστιανικό ποίμνιο. Μετά πήραν στην Ελλάδα αρκετούς νέους, για να τους σπουδάσουν με υποτροφία. Άρχισαν να διαδίδουν την ιδέα για τη δημιουργία ενός έθνους.
«Δοκίμασαν τα πάντα· τη μουσική, τα φαγητά, τις παραδόσεις, και τα ταύτισαν με τον Πόντο. Άρχισαν να σπέρνουν το σπόρο για τη δημιουργία ενός έθνους στην περιοχή».
Η Τουρκία, λέει ο Εμετέ Γκιουζουγκιουζελί, αφυπνίστηκε κάποια στιγμή και αντέδρασε, με συνέπεια από το 2000 και μετά οι Έλληνες «να αλλάξουν τακτική».
Τότε «δοκίμασαν την επέμβαση στην περιοχή μέσω του τουρισμού, πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκδόσεων, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και θρησκευτικών τελετών. Έτσι, δεν σταμάτησαν ποτέ οι προσπάθειες για τη δημιουργία κλίματος αμφισβήτησης της ταυτότητας των κατοίκων της περιοχής, για να ακολουθήσει η υιοθέτηση της ποντιακής ταυτότητας», ισχυρίζεται. Για να δώσει μάλιστα και ένα επιπλέον ενδιαφέρον στους κατοίκους της κατεχόμενης Κύπρου όπου απευθύνεται, ισχυρίζεται ότι «προπαγάνδα έγινε από ανθρώπους της νότιας Κύπρου και εδώ [σ.σ.: εννοεί τα Κατεχόμενα], στο χωριό Σιπαχί, που μοίρασαν ελληνικές σημαίες και διάφορα δώρα σε παιδιά οικογενειών που εγκαταστάθηκαν από την περιοχή [σ.σ.: του Πόντου], και λέγοντάς τους ότι “εσείς είστε Πόντιοι, όπως κι εμείς”. Αυτά δεν είναι συμπτώσεις».
Ο Πόντος σήμερα. Ντόπιοι και επισκέπτες... (φωτ.: Βασίλης Καρυοφυλλίδης)
Το προσκύνημα στον Πόντο έχει στόχο τη δημιουργία ποντιακού κράτους!
Θυμός ανιχνεύεται στην απάντηση του συνεντευξιαζόμενου όταν περιγράφει ότι οι Έλληνες «δεν έπαψαν ποτέ να γυρίζουν από χωριό σε χωριό, να ερευνούν σπιθαμή προς σπιθαμή τα μέρη που ζούσαν οι παππούδες τους και να φωτογραφίζουν τους τόπους και τα σπίτια τους. Πιο πολύ επισκέπτονται και καταγράφουν μνημεία σε περιοχές του νομού Τραπεζούντας, στη Ματσούκα, την Τόνια, το Χαψίκιοϊ, και άλλα μέρη που θεωρούν ποντιακά. Ορισμένοι μάλιστα θέλουν να δημιουργήσουν σχέσεις με συλλόγους στην περιοχή, για να αναπτύξουν δεσμούς και να ακολουθήσουν ενέργειες που θα οδηγήσουν σε βάθος χρόνου στη δημιουργία ποντιακού κράτους»!
Στη συνέχεια ο Τούρκος καθηγητής προσπαθεί να συνδέσει το Ποντιακό με το Κουρδικό Ζήτημα.
Αφού αναφέρεται στην σύλληψη του Οτζαλάν, ο οποίος έφερε κυπριακό διαβατήριο, επικεντρώνεται στις επιθέσεις του PKK σε στόχους της περιοχής Κερασούντας, που άρχισαν το 2011 με τρεις νεκρούς, επιθέσεις οι οποίες έχουν ως στόχο την νεκρανάσταση μυστικών ποντιακών ομάδων που παραμένουν απαθείς για καιρό στην περιοχή».
Διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ από Κούρδους υπέρ του Οτζαλάν κατά την περσινή Πρωτομαγιά (φωτ.: EPA / Yunus Tosun)
Στη συνέχεια μιλά για την πρόσφατη επίθεση ανταρτών στη Ματσούκα, όπου σκοτώθηκαν τρεις Τούρκοι αστυνομικοί, συνδέοντας το γεγονός και πάλι με τη συμπόρευση Κουρδικού και Ποντιακού Ζητήματος.
Όταν καλείται να μιλήσει για το ρόλο της Παναγίας Σουμελά σε όλα όσα διατείνεται, απαντά μέσα από ακόμα μία ασύλληπτη συλλογιστική: «Η ποντιακή προπαγάνδα δεν ταυτίζεται με έναν τόπο και με ένα θρησκευτικό μνημείο. Το Ποντιακό Κίνημα κινείται διεθνώς αφού έχει λάβει την υποστήριξη του αρμενικού λόμπι, το οποίο έχει εξασφαλίσει τη στήριξη της διεθνούς κοινής γνώμης με τη μαύρη προπαγάνδα περί Γενοκτονίας. Όλα αυτά τα κάνουν γιατί δεν χώνεψαν ποτέ τη συνθήκη της Λοζάνης. Οι Αρμένιοι δεν αναγνωρίζουν τη Συνθήκη του Καρς και οι Έλληνες διεκδικούν και πάλι τη Δυτική Ανατολία και τον Πόντο. Ακολουθούν το δρόμο που άνοιξαν οι Αρμένιοι. Τις ίδιες τακτικές».
Στο πλαίσιο αυτών των προσπαθειών, συνεχίζει ο Τούρκος καθηγητής, οι Πόντιοι «χρησιμοποιούν τη Σουμελά ως ακρογωνιαίο λίθο.
»Άλλωστε, το μοναστήρι αυτό χρησιμοποιήθηκε ως επιτελείο εκείνων που ήθελαν να δημιουργήσουν ποντιακό κράτος, την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Εθνικοαπελευθερωτικού μας Πολέμου. Οι Έλληνες, για να κρατήσουν ζωντανή αυτήν την ιδέα, έχτισαν ένα μοναστήρι με το όνομα Σουμελά στη Βέροια. Μαζεύονται κάθε χρόνο, κάνουν λειτουργίες και κρατούν ζωντανή την ιδέα της επιστροφής.
Η Πατριαρχική Λειτουργία το 2011 (φωτ.: EPA / Ibrahim Sahin)
»Το 2010, η Τουρκική Δημοκρατία έδωσε άδεια να γίνει λειτουργία στο ιστορικό μοναστήρι, στην Τραπεζούντα. Όμως όλο αυτό θέλησαν να το μετατρέψουν σε μια διαδικασία νεκρανάστασης της Ποντιακής Ιδέας στην περιοχή».
...Διαβασμένος, ο Τούρκος, αναφέρεται σε δημοσιεύσεις διαδικτυακών τόπων (τις αποκαλεί «αριστερές ιστοσελίδες») αλλά και άλλες πρωτοβουλίες στις οποίες εμπλέκονται Τούρκοι πολίτες, για να εκφράσει την οργή του και να ζητήσει παρέμβαση των «υπηρεσιών του κράτους», προκειμένου να σταματήσουν αυτά.
«Τώρα μας λένε κάποιοι ότι πρέπει να δεχτούμε πως εις βάρος τους [σ.σ.: των Ποντίων] διαπράξαμε γενοκτονία. Αυτό δεν πρόκειται να το δεχτεί ούτε το τουρκικό κράτος ούτε ο λαός. Το θλιβερό είναι ότι σήμερα, μια μερίδα Τούρκων πολιτών που κινούνται στη γραμμή Γερμανία - Ελλάδα - Περιοχή Πόντου, έχουν δημιουργήσει αριστερές ιστοσελίδες και ανακινούν θέματα όπως “αυτός ήταν Έλληνας Πόντιος που ζούσε στο τάδε μέρος, βοηθήστε να του βρούμε τους συγγενείς του”, “στην τάδε περιοχή οι Τούρκοι σκότωσαν τόσους Έλληνες Ποντίους”, “να αναγνωρίσουμε τις σφαγές και τη γενοκτονία που κάναμε στους Ποντίους” κτλ.
Το Συνέδριο για τη Γενοκτονία στην Άγκυρα
»Δείτε με τι άνεση ορισμένες ομάδες ακαδημαϊκών έκαναν συνέδριο στην καρδιά της Τουρκίας, στην Άγκυρα, για τη γενοκτονία των Ποντίων. Ορισμένες ομάδες δουλεύουν ασταμάτητα για το θέμα, στα αγγλικά. Πρέπει να διαφωτίσουμε τον κόσμο της περιοχής για τα ζητήματα αυτά, να το κάνουν οι υπηρεσίες του κράτους», καταλήγει ο Τούρκος ακαδημαϊκός.
Η δημοσιοποίηση των απόψεών του, ενός ανθρώπου που διαμορφώνει σκέψη μέσω της εκπαίδευσης και δίνει... γραμμή στους αναγνώστες του τουρκικού Τύπου, έχει βαρύνουσα αξία· μόνον όταν γνωρίζεις τη σκέψη εκείνου που είναι απέναντί σου δύνασαι να την κάνεις δύναμη και να χαράξεις την περαιτέρω πορεία σου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...