Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Μέσα στην Εκκλησία είμαστε όλοι μαζί σαν οικογένεια


Εμείς οι παπάδες την ώρα της Λειτουργίας βρισκόμαστε στο Ιερό, πλάτη στον κόσμο, κοιτάζοντας προς την Ανατολή. Αυτό μας στερεί σε μεγάλο βαθμό το να προσέχουμε το εκκλησίασμα, να βλέπουμε τη στάση των ανθρώπων:

προσεύχονται ή δεν προσεύχονται; Ο κόσμος στέκεται με σεβασμό την ώρα της Λειτουργίας ή βρίσκεται τυπικά μες το ναό; Τι γίνεται τελοσπάντων;
Είναι εντελώς διαφορετικό το να πηγαίνει κανείς στο θέατρο ή στο σινεμά και εντελώς διαφορετικό να πηγαίνει Εκκλησία. Όταν πάμε Εκκλησία, δεν παρακολουθούμε απλώς την Λειτουργία αλλά ενεργά συμμετέχουμε σ' αυτήν. Αυτό φαίνεται στις πολλές λειτουργικές προτροπές του ιερέα προς τον κόσμο: όταν λέμε “τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνομεν”, τότε κατεβάζουμε προς τα μπρος ελαφρά το κεφάλι. Όταν λέμε “Σοφία. Ὀρθοί”, αυτό το “ὀρθοί” γράφεται με -οι (και όχι με -η) που θα πει “να σηκωθούμε όρθιοι”. Όταν λέμε επίσης “Δύναμις” στην ουσία, ο παπάς μας λέει να ψάλλουμε πιο δυνατά...

Η αλήθεια είναι ότι έχουμε τεράστιο πρόβλημα συγκέντρωσης. Είναι αρκετά δύσκολο ν᾽ αφεθούμε με τη μία στο λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας, το χρόνο δηλαδή της αιωνιότητας. Ωστόσο, μόνο και μόνο που βρισκόμαστε στη Λειτουργία φέρουμε ευθύνη. Η δική μας στάση μπορεί να παρακινήσει και τους άλλους.
Πριν ένα μήνα, μια νέα κοπέλα μου είπε ακριβώς αυτό “πάτερ, δε μπορώ να συγκεντρωθώ μέσα στη Λειτουργία. Το μυαλό μου φεύγει σε ό, τι με απασχολεί”. Πριν μια βδομάδα, στο αντίδωρο, ρώτησα την κοπέλα αν βρήκε την χαμένη της συγκέντρωση. Εκείνη, χαρούμενη μου απάντησε ότι “συνήθως, πάτερ, είναι μια κυρία δίπλα μου που προσεύχεται τόσο έντονα, η οποία με παρακινεί με τον τρόπο της να συγκεντρωθώ στα λόγια της Λειτουργίας και να προσευχηθώ κι εγώ”.
Το κορίτσι αυτό, ούτε ο παπάς το παρακίνησε, ούτε η δεξιοτεχνία του ψάλτη. Μια προσευχόμενη γυναίκα έγινε γι' αυτήν το ζωντανό παράδειγμα. Οπότε, να προσέχουμε τη στάση μας μες την Εκκλησία. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον άλλον ακριβώς γιατί μες την Εκκλησία μόνος του δεν είν᾽ κανένας. Μες την Εκκλησία είμαστε όλοι μαζί σαν οικογένεια. Αν δεν έχουμε αυτό το σκοπό, τότε είναι σα να μην πήγαμε στην εκκλησιά ποτέ μας.

αρχιμ. Ιάσων Κεσέν

2 σχόλια:

  1. ΛΑΘΟΣ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ.Λ Α Θ Ο Σ.
    ΑΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑΣ η ΟΠΟΙΑΣ ΔΗΠΟΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΝΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ.ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
    ΘΑ ΣΕΒΟΤΑΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ.
    ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ...ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΩΣ ΝΕΩΚΟΡΟΣ ΜΕ ΕΞΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΗΛΙΚΑ +ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΕΝΝΗΛΙΚΟ ΑΥΡΙΟ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΩ ''ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ-ΠΛΗΡΩΜΩΝ''ΣΤΟΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΝΑΟ ΟΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΕΠΙ ΣΧΕΔΟΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ.ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΚΟΠΗΚΑΝ ΔΩΡΑ-ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ-ΕΓΙΝΕ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ...κλπ κλπ. ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥ ΑΚΡΩΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΙΤΙΚΑ.ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΣ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΧΤΙΣΤΙΚΕ ΝΕΟ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟ ΤΕΜΠΛΟ.....ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΘΕΡΜΑΝΣΗ-ΨΥΞΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ...κλπ κλπ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ...ΕΝΩ ΑΜΕΣΑ ΞΕΚΙΝΑ Η ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΠΗ-ΤΩΝ ΚΕΡΑΜΥΔΙΩΝ-ΤΗΣ ΜΟΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ.
    ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΣΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΔΑΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΑΟ ΝΕΟΚΩΡΟ-ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΕΝΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ-
    ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΡΑΣΣΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΣΕΙΣ ΠΡΕΣΒΕΥΕΤΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΣΕ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΑ.
    ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΕΙΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΠΑΙΤΗΣ ΜΕ ΣΚΥΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ.
    ΠΡΟ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΑΛΛΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΕΟΚΩΡΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΟ ΕΝΑ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ. ΚΑΙ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΝΑΟΣ ΟΥΟΥΟΥ...
    ΟΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ...Η ΕΝΤΟΛΗ ΠΕΡΙ ΤΕΚΝΟΠΟΙΙΑΣ...ΟΤΑΝ ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΧΕΤΑΙ ΠΟΛΕΜΟ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ-ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΑ....
    ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΙ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΣ;;;
    ΤΟΤΕ ΠΟΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΣΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ;;;
    ΤΟΤΕ ΝΑΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΕΠ ΟΥΔΕΝΙ ΔΕΝ ΒΙΩΝΕΤΑΙ Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΩΣ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
    -Ο ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ-

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...