Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

Ο πατέρας μας αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

Ήταν 28 Απριλίου, Τρίτη του Θωμά στα 1998. Εικοσιδύο χρόνια πριν...
Ήμουν με φίλους ιερείς στην τραπεζαρία του τότε μητροπολιτικού μεγάρου Δημητριάδος και περιμέναμε. Κάτι απέσπασε την προσοχή μου και δεν κατάλαβα.
Ξαφνικά οι φίλοι άρχισαν να πανηγυρίζουν.
Είχε εκλεγεί!
Ο από Δημητριάδος Χριστόδουλος γινόταν πια, ως αρχιεπίσκοπος, ο Χριστόδουλος όλων των Ελλήνων.
Ο πατέρας μας θα ήταν πια ο πατέρας όλων. Και έγινε!
Εμείς ζήσαμε τον αποχωρισμό, την έλλειψη και τέλος την οδύνη του θανάτου του.

Απόσπασμα επιστολής που έστειλε σε πνευματικό του παιδί.
Αυτά τα περίεργα γράμματά του που όλοι όσοι ζήσαμε κοντά του, τα αναγνωρίζουμε....
Τόσα χρόνια μετά, η σκέψη του μας διαλύει από συγκίνηση.
Ανάβουμε και σήμερα ένα κερί στην μνήμη του αλλά και για να φωτίζεται το σκοτάδι που έχει πυκνώσει πολύ, πατέρα......

http://anazhthseis-elena.blogspot.com/2020/04/blog-post_29.html

2 σχόλια:

  1. Και για μένα ήταν ο πιο αγαπημένος μου αρχιεπίσκοπος.
    Μάλλον, μόνο δυο έχω γνωρίσει (όταν ήμουν παιδί δεν θυμάμαι πολύ τι έκανε ο προηγούμενος του Χριστοδούλου), άρα είναι ο ΜΟΝΟΣ αγαπημένος μου αρχιεπίσκοπος. Για τον τωρινό μην ανοίξω το στόμα μου, γιατί θα κοπεί το σχόλιο...

    Να τον αναπαύει ο Χριστός και να του συγχωρέσει τις οικουμενιστικές κινήσεις που έκανε. Είναι, νομίζω, το μόνο κακό που είχε σαν αρχιεπίσκοπος.

    Τώρα που τον χάσαμε καταλάβαμε την αξία του.
    Μακάρι αυτοί που τον κατέκριναν να έχουν αλλάξει μυαλά, αλλά που τέτοια τύχη... Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο θάνατος του φόβισε πολλούς Ιεράρχες. ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...