Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΓΙΑ… ΛΕΥΤΕΡΙΑ;

Γράφει η Μαίρη Καρά
     Ο καυτός Αύγουστος μάς αποχαιρέτησε κι ο διάδοχός του συνεχίζει στο ίδιο στυλ. Ένας ακόμα κατοχικός μήνας με δυσοίωνες φήμες για τις πολιτικές εξελίξεις έφυγε κι ένας Σεπτέμβριος ήρθε με ανασφάλεια για το μέλλον μας.

Όμως εμείς είμαστε γόνοι Ελλάδας κι απόγονοι Αρχαίας Ελλάδας… και δεν ανησυχούμε… Είμαστε περήφανοι Έλληνες και συνεχίζουμε αμέριμνοι την ΡΑΣΤΩΝΗ.
     Έχει ο… Θεός των Ελλήνων, που αγρυπνά και μας προστατεύει απ' τους προαιώνιους εχθρούς μας… κι ας τούς επιτρέπει να μάς πολεμούν με όλα τα μέσα ανά τους αιώνες (τελευταία με τα οικονομικά)… εμείς όμως δεν φοβόμαστε… γιατί πάντα την τελευταία στιγμή επεμβαίνει δυναμικά και μας διασώζει… όπως πρέπει να κάνει ένας σωστός και στοργικός πατέρας για τους ΚΛΩΝΟΥΣ ΤΟΥ.
     Κι αφού πάντα έτσι συμβαίνει… εμείς γιατί να χαλάμε τη μακαρένια μας; Και με τέτοιο μακρόσυρτο καλοκαιράκι και με τις προκλητικές "πεντακάθαρες" ακρογιαλιές; Έχουμε μπροστά μας έναν ολόκληρο Σεπτέμβρη για… δεύτερες διακοπές, μέχρι να εμφανιστούν τα κίτρινα φύλλα φθινοπώρου… γιατί να σκάμε από τώρα για την χειμωνιάτικη παγωνιά; Δεν μας φτάνει η ΠΟΛΙΤΙΚΗ;
     Έχει ο Θεός… πάντα έχει για μας. Εμείς δεν έχουμε… ούτε για τον Θεό ούτε για άνθρωπο. Οι άλλοι να έχουν για μας… έτσι μάθαμε απ' τους πρώην, έτσι κάνουμε κι έτσι θα μάθουμε και στους επόμενους… σιγά να μην αλλάξει ο Έλληνας το ραχάτι του. "Εγώ θα βγάλω το Τσίπρα απ' την τρύπα;" απορεί… "ας πάει άλλος στρατιώτης να το παίξει πατριώτης" δηλώνει στο ευρύ κοινό της κοινωνίας του στη μικρή Βουλή της μπανανίας του… με ήσυχη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ!
     Είναι φυλετικό μας ιδίωμα η εναπόθεση υποχρεώσεων στο… αύριο. "Μην κάνεις σήμερα αυτό που μπορείς να κάνεις αύριο", λένε με καμάρι κάποιοι αμετανόητοι εξυπνάκηδες. "Πέρνα σήμερα καλά κι αύριο βλέπουμε…" διατείνονται με άκρως φιλοσοφημένο ύφος οι ανεύθυνοι καλοπερασάκηδες της "γλυκιάς ζωής" του ΠΑΡΕ και ποτέ του ΔΩΣΕ. Στο τέλος όμως γελάνε μόνοι οι ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ. 
     Με μπανάκια, ταξιδάκια και λιγοστές έστω καλοκαιρινές διακοπούλες πέρασε κι αυτό το καλοκαιράκι ειρηνικά κι ας είναι καλά ο Θεός, που το φρόντισε. Όλα η Χάρη του τα κάνει για μας τελικά κι επειδή τα δώρα είναι δωρεάν και δεν… δωρίζονται, τα κρατάμε για πάρτη μας κι άντε και του χρόνου. Καλά περάσαμε, καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε (όσοι είχαμε), καλά γυρίσαμε κι αφήστε μας ήσυχους, γιατί πρέπει να… ξεκουραστούμε απ' τα μπάνια του λαού κι αντιπαθητικού πολιτικού με τους νέους ΥΠΕΡΦΟΡΟΥΣ!
     Δεν προλάβαμε να μπούμε σπίτι μας (όσα δεν διαρρήχτηκαν) κι ήρθαν απρόσκλητα τα άτιμα τα ραβασάκια της Εφορίας, της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, της ΕΥΔΑΠ, τα κοινόχρηστα… οι Τράπεζες… όλο το οικονομικό σύστημα συνωμότησε για να μας βγάλει ξινές τις διακοπές! Άντε αφήστε μας ήσυχους, να δούμε και καμιά άσπρη ταινία… μέρα ήθελα να πω, αλλά με παρέσυρε το ρέμα κι ό,τι πω θα είναι ψέμα… τι; Μόνο οι πολιτικοί θα το μονοπωλούν; Μα μήπως έχουν και άδεια ΕΞΑΣΚΗΣΕΩΣ;
     Άντε τώρα να προσαρμοστείς στις οικονομικές και επαγγελματικές ανάγκες, όσες διέγραψες απ' τη σκληρή σου μνήμη τους θερινούς μήνες. Τ' άφησες όλα απλήρωτα για να… ξεσκάσεις και τώρα ήρθε η λυπητερή κι αναγκαστικά θα… σκάσεις! Μα ζωή είναι αυτή ρε παιδιά να μην μπορείς να πας στην καφετέρια για φραπεδιά με τα παιδιά, για αναλυτική αναπαράσταση αληθινής ή και φανταστικής περιήγησης σε ξωτικά νησιά και μαγευτικούς προορισμούς… όσους δεν χωράει ο δικός τους ΝΟΥΣ;
     Δεν υπάρχει μια, ούτε για καφεδάκι, ούτε για ουισκάκι, ούτε για κουλουράκι στο μοναχικό παγκάκι. Ας όψεται η ρημάδα η ΤΡΟΙΚΑ, που μας έριξε στα βράχια της Ευρωπαϊκής οικονομικής ασφυκτικής και χάσαμε και τα ευρά και τα πασχάλια μας και σιχτιρίζουμε τα χάλια μας. Μα υπάρχουν ακόμα Έλληνες, που έχουν ακόμα λίπος και ήθος - που λέει κι ο τύπος - και στο βάθος κήπος, για να απαλλαγείτε απ' τα απωθημένα σας και να συγχωρεθούν τα πεθαμένα σας… αμάν πια δεν θα πεθάνουμε κιόλας επειδή βρεθήκαμε στην άκρη του γκρεμού και του διασυρμού… έχει ο Έλληνας την ευλογία του ΘΕΟΥ! 
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΛΛΑ… ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!



Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...