Κυριακή, 29 Αυγούστου 2021

Σήμερα είναι μια μικρή Μεγάλη Παρασκευή

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς)

Σήμερα είναι μια μικρή Μεγάλη Παρασκευή,μια δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή.
Γιατί σήμερα ο μεγαλύτερος άνδρας μεταξύ εκείνων που γεννήθηκε από γυναίκα, Ιωάννης,ο Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου, θανατώνεται.
Την Μεγάλη Παρασκευή, οι άνθρωποι θανατώνουν τον Θεό, σταυρώνουν τον Θεό.
Στη σημερινή αγία μεγάλη γιορτή, οι άνθρωποι θανατώνουν τον μέγιστο όλων των ανθρώπων. Δεν είμαι εγώ που επέλεξε να χρησιμοποιήσει
την έκφραση «τον μείζονα.»
Τι είναι ο επαίνος μου για τον μεγάλο και ένδοξο Πρόδρομο του Κυρίου, τον οποίο ο Κύριος επαίνεσε περισσότερο από οποιονδήποτε μεταξύ των ανθρώπων, περισσότερο από όλους,από τους Αποστόλους, τους Αγγέλους, τους Προφήτες, τους δικαίους, τους Σοφούς;
Από τον Κύριο ειπώθηκε γι ‘αυτόν:«ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του Βαπτιστού …» (Ματθ. 11,11).
Σε όλη τη Δημιουργία, δεν υπάρχει κανένας μεγαλύτερος έπαινος.
Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα είναι μια μικρή Μεγάλη Παρασκευή.
Σκεφτείτε: οι παράλογοι άνθρωποι σκοτώνουν τον μεγαλύτερο των δικαίων….
Σκεφτείτε: τι κάνουν οι αντίπαλοι του Χριστού, ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να φωνάζουν. “Σταυρώστε Τον, σταύρωσον Αυτόν; !”

https://proskynitis.blogspot.com

5 σχόλια:

  1. Οὐκ ἐξεστὶ σοὶ ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου

    Παγίδα γιὰ τὸν Ἡρῴδη ἔγινε μία γυναίκα, ἡ περιβόητη Ἡρῳδιάδα. Αὐτὴ ἦταν ἡ νόμιμη σύ­ζυγος τοῦ Φιλίππου, τοῦ ἀδελφοῦ του.
    Ἔτσι μία μοι­χαλίδα ἀνακηρύχθηκε βασίλισσα. Βασίλισσα τίνος;
    Ἑνὸς λαοῦ θεοκρατικοῦ.
    Δὲν ὑπῆρχε χειρότερο παράδειγμα γιὰ τὶς γυναῖκες τοῦ Ἰσ­ραήλ, μεγαλύτερη πρό­κλησι γιὰ τὸ λαὸ ποὺ εἶ­χε λάβει στὸ Σινὰ ὡς αἰώνιο κώδικα τῆς ζωῆς του τὶς πλάκες τοῦ Δεκαλόγου.
    Κ᾽ ἐρχόταν τώρα μιὰ γυναίκα νὰ ποδοπατήσῃ δημοσίως τὸν ἠθικὸ νόμο, νὰ θρυμματί­σῃ τὶς πλάκες. Καὶ μόνο αὐ­τό;

    Ἡ μοιχαλίδα, ποὺ κατὰ τὸ Νόμο θά ᾽πρεπε νὰ ὁδηγηθῇ ἔξω ἀπ᾽ τὴν πόλι καὶ νὰ λιθοβολη­θῇ, ἔφτασε νὰ τιμᾶται τώρα καὶ νὰ δοξάζεται ὡς βασίλισσα. Ὁ Ἡρῴδης διατάζει·

    Λαέ, προσκύνησε τὴ μοιχαλίδα ὡς βασίλισσα!

    Τὸ σκάνδαλο ἦταν τεράστιο. Ὁ λαὸς τὸ ἔ­βλεπε, τὸ συζητοῦσε κρυφά, ἀλλὰ δημοσίως δὲν εἶχε τὴ δύναμι νὰ τὸ ἀποδοκιμάσῃ.
    Παν­τοῦ ὑπῆρχαν κατάσκοποι τῶν ἀνακτόρων. Νὰ βρίσῃ κανεὶς τὴν Ἡρῳδιάδα;
    θά ᾽πρεπε νὰ ἐξ­αφανιστῇ ἀμέσως ἀπ᾽ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς.

    Ὑπὸ τὴν πολιτικὴ δικαιοδοσία ὅμως τοῦ Ἡ­ρῴδη ζοῦσαν καὶ λευΐτες, ἱερεῖς, ἀρχιερεῖς, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι, ἑρμηνευταὶ τοῦ νό­μου καὶ αὐστηροὶ ἐπιτιμηταὶ τῶν ἁμαρτημάτων τοῦ λαοῦ.
    Αὐτοὶ ὅλοι, ἂν μάθαιναν, ὅτι κά­που μιὰ φτωχὴ κόρη παρεξέκλινε ἠθικά, ἀμέσως θὰ διαμαρτύρονταν, θὰ μαδοῦ­σαν τὶς τρίχες τους, θὰ διαρρήγνυαν τὰ ἱμάτιά τους, θὰ μάζευαν τὸ λαὸ καὶ μὲ πύρινα λόγια θὰ τὸν προέτρεπαν νὰ καταδικάσῃ ἀλύπητα τὴν ἀποστάτιδα.

    Ἀλλ᾿ ὦ θρησκευτικοὶ ἡγέτες τοῦ Ἰσ­ραήλ, νά τώρα ὄχι μιὰ ἄσημη γυναίκα μὰ ἡ βασί­λισσα τί κάνει μπροστὰ σὲ ὅλους! Δὲν θὰ φωνάξετε τώρα, δὲν θὰ διαμαρτυρηθῆτε;

    Νὰ διαμαρτυρηθοῦν; Τί λέτε; εἶστε στὰ καλά σας; νὰ χάσουν οἱ ἄνθρωποι τὴν εὔνοια τῶν ἰσχυρῶν, νὰ πέσουν στὴ δυσμένεια τῶν ἀνακτόρων; Αὐτὰ δὲν γίνοντα.

    Ο προφήτης όμως τολμᾷ. Ὅταν στὴν αὐλὴ τοῦ Ἡρῴδη ξέσπασε τὸ σκάνδαλο, ἦταν στὴν ἀ­κμὴ τῆς δράσεώς του ὁ Ἰωάννης ὁ Πρό­δρομος.
    Ἔφτασε στ᾽ αὐτιά του ἡ εἴδησι καὶ ταράχθηκε. Τί ἔπρεπε νὰ κάνῃ; νὰ σιγήσῃ ἢ νὰ ἐλέγξῃ;

    Ἂν ἤθελε τὴν ἡσυχία του, θὰ μποροῦσε νὰ σιωπήσῃ καὶ δικαιολογούμενος νὰ πῇ στὸν ἑ­αυτό του·
    «Ἰωάννη, τόσος κόσμος συρρέει, γεμίζουν οἱ ὄχθες τοῦ Ἰορδάνου·
    ἕνας λαὸς ἀ­κούει τὴ διδασκαλία, ἐξομολογεῖται, μετανοεῖ·
    ἀλλὰ καὶ ἕνας κύκλος μαθητῶν ἔχει σχημα­τισθῆ γύρω σου.
    Ἂν τώρα ἐλέγξῃς τὴ βασιλικὴ παρανομία, θὰ συλληφθῇς, τὸ κήρυγμα θὰ διακοπῇ, ὁ κύκλος τῶν μαθητῶν θὰ διαλυθῇ, τὸ ἔργο σου θὰ κινδυνεύσῃ. Κι αὐτὰ γιὰ ἕναν ἔλεγχο!

    Δὲν εἶνε λοιπὸν προτιμότερο νὰ παραβλέψῃς τὸ σκάνδαλο καὶ νὰ σιγήσῃς;».

    Μόλις ξέσπασε τὸ σκάνδαλο, γοργὸς σὰν ἀετός, ἀνέβηκε στὰ ἀνάκτορα καὶ ἔρριξε τὸν κεραυνό. Κεραυνὸς ἦταν οἱ λίγες ἐκεῖνες λέξεις ποὺ εἶπε στὸν Ἡρῴδη· «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔ­χειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18).

    Θα συνεχίσω μήπως δεν το πάρει ολόκληρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου; θὰ ρωτήσουν οἱ «ρεαλισταὶ» θεολόγοι καὶ ἱεροκήρυκες. Εἰσακούστηκε ἡ φωνὴ τῆς διαμαρτυρίας, ἔπαυσε τὸ σκάνδαλο; διώχθηκε ἡ μοιχαλίδα;
    Οἱ «συνετοὶ» προφασίζονται. Ἀλλά, κύριοι, ὁ Ἰωάννης δὲν ἐξήρτησε ποτὲ τὴν ἐκτέλεσι τοῦ καθήκοντός του ἀπὸ τ᾽ ἀποτελέσματα, ὅπως ἐ­σεῖς.
    Δὲν ἦταν «ἔμπορος» τοῦ θείου θελήματος. Ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὴ μαρτυρία τῆς ἀληθείας.

    Τὰ ἀπὸ ᾽κεῖ καὶ πέρα ἀνήκουν στὸ Θεό.

    Καὶ ἡ ἱστορία μαρτυρεῖ, ὅτι τὸ σύντομο ἐ­κεῖ­νο κήρυγμα, ποὺ τοῦ στοίχισε αὐτὴ τὴ ζωή, ἔ­γινε ἡ πηγὴ ἀπείρων εὐλογιῶν γιὰ τὴν Ἐκ­κλησία.

    Τὰ κηρύγματα τῶν ῥαββίνων καὶ τῶν ποικιλωνύμων σχολῶν των μὲ τὶς ἐ­ξονυχιστικὲς καὶ ἀνιαρὲς ἑρμηνεῖες τοῦ νόμου, λησμονήθη­καν.

    Ἀλλὰ τὸ «Οὐκ ἔξεστί σοι, βασιλεῦ…» καὶ μετὰ εἴκοσι αἰῶνες ἐξακολουθεῖ νὰ συγ­κινῇ.
    Πάλλει ἀπὸ ζωή. Μεταδίδει ζωή. Φωτίζει μὲ ἀν­ταύγεια τὴν ὁδὸ τῶν μαρτύρων τῆς ἀληθείας.
    Ἀπὸ αὐτὸ ἀντλοῦν παρηγορία καὶ δύναμι οἱ πιστοὶ στρατιῶτες τοῦ Κυρίου, ποὺ καλοῦνται νὰ δώσουν καὶ τὴ δική τους μαρτυρία, σὲ μία γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη, ἕτοιμοι νὰ ἐ­παναλάβουν σὲ κάθε παρόμοια περίπτωσι τὴ φωνὴ τοῦ ἐλέγχου, τὴν ἀθάνατη φωνὴ τοῦ Ἰ­ωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ·
    «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔ­χειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου».

    (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

    Αν θέλετε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο, είναι τόσο επίκαιρο και με τους σημερινούς μητροπολίτες (ευτυχώς υπάρχουν και ελάχιστες εξαιρέσεις).

    https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=50786

    Αδέρφια μου τι εγκώμιο μπορούμε να κάνουμε στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο εμείς οι ταλαίπωροι; (Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να τον Εγκωμιάζουμε έστω και με τα φτωχά μας λόγια).

    Όταν τον Εγκωμίασε ο Ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός
    «ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του Βαπτιστού …» (Ματθ. 11,11).

    Ας θερμόπαρακαλούμε τον Άγιο Ιωάννη τον Τίμιο Ένδοξο Προφήτη Πρόδρομο και Βαπτιστά του Κυρίου μας να Πρεσβεύει υπέρ ημών των αμαρτωλών.
    Και να μας δίνει το θάρρος του να ομολογούμε τον Κύριό μας και Θεό μας. Αμήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ἔζησε σὲ δύσκολη ἐποχή.
    Ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἡγεσία τοῦ Ἰσρα­ὴλ εἶχε διαφθαρῆ. Κολακεία, ἰδιοτέλεια, συμ­φέ­ρον, ψέμα, ἀπάτη, ἀσέβεια, ὑποκρισία, αὐτὰ τὴ χαρα­κτήριζαν. Εἶχαν στὰ χείλη τὸ Θεὸ καὶ στὴν καρ­διὰ τὸ διάβολο.

    Καὶ κέντρο τῆς διαφθορᾶς ἦ­ταν τὰ ἀνάκτορα.
    (Μήπως και σήμερα το ίδιο ακριβώς δεν συμβαίνει).

    Ποιοί ἦταν ἁρμόδιοι νὰ ἐλέγξουν τὸ ἔγκλημα αὐτό;
    Οἱ φύλακες τοῦ δικαίου, οἱ διδάσκα­λοι τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου, οἱ ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, οἱ γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι.
    Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἦταν οἱ «διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες» (Ματθ. 23,24).
    Αὐτοί ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθοῦν, κανείς ὅμως ἀπ᾿ αὐτοὺς δὲ᾿ μίλησε. Σιγὴ νεκροταφείου.
    (Σήμερα όχι μόνο δεν έχουμε < Σιγή νεκροταφείου > αλλά οι αρχιερείς τάχθηκαν και υπέρ του Καίσαρα < Καισαρόδουλοι > ).

    Ἕνας μόνο βρέθηκε στὸ δικτατορικὸ ἐκεῖνο καθεστὼς νὰ ἐλέγξῃ τὸν αἱμομείκτη βασιλέα·

    ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος.
    Τί εἶχε νὰ φοβηθῇ; Μήπως τοῦ πάρουν τὴν περιουσία;
    Ὅλα του τὰ ὑπάρχοντα ἦταν μιὰ κάππα ἀπὸ τρίχες καμήλας· φαγητό του ἦταν ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριο, ποτό του νερὸ ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη, στρῶμα του ἡ ἄμμος, κατοικία του οἱ σπηλιές, συντροφιά του τὰ ἄγρια θηρία.
    Αὐτὸς ἦταν ὁ Ἰωάννης· ἕ­νας ἄγγελος στὴν ἔρημο.
    (Οι μητροπολίτες κυκλοφορούν με αυτοκίνητα που είναι απαγορευτικά για τους κοινούς θνητούς. Και κάνουν κηρύγματα για ελεημοσύνες ενώ οι ίδιοι κυκλοφορούν με λιμουζίνες).

    Ἐννέα λέξεις εἶπε, τὸ πιὸ σύντομο κήρυγμα.
    Σπανίως μικρὸ κήρυγμα εἶχε τόσο μεγάλη δύ­ναμι. Ἡ ἀξία ἑνὸς κηρύγματος ἐξαρτᾶται ὄχι ἀ­πὸ τὸ μῆκος τοῦ λόγου, ἀλλ᾿ ἀπὸ τὶς ἀλήθειες ποὺ περιέχει.
    Τὸ κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου ἦ­ταν κεραυνός. Λόγοι ἱεροκηρύκων καὶ ῥητόρων ἔχουν λησμονηθῆ. Ποιός θυμᾶται σήμερα λόγους τοῦ Δημοσθένους, τοῦ Κικέρωνος, τῶν φιλοσόφων;
    Οἱ ἐννέα ὅμως αὐτὲς λέξεις ἔμειναν ἀλησμόνητες· «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου».

    Πῶς ἄκουσε τὸν ἔλεγχο ὁ Ἡρῴδης, ποὺ ἦ­ταν συνηθισμένος ν᾿ ἀκούῃ κολακεῖες; Σκλη­ρὸς ὁ λόγος, πικρὴ ἡ ἀλήθεια.
    (Έκλεισε τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στην φυλακή γιατί νόμιζε πώς έτσι θα απαλλαχτεί από την παρουσία του.
    Όμως και μέσα από την φυλακή, μέρα και νύχτα, συνέχισε να ακούει τις ίδιες 9 λέξεις «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου».
    Και όπως διαβάσαμε σε προηγούμενο σχόλιο ο Ηρώδης έδινε κακό παράδειγμα σε όλες τις γυναίκες του Ισραήλ, διαπράττοντας μοιχεία, για αυτό και τον έλεγχε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος δημόσια.
    Σήμερα ποιος τολμάει να βάλει το κεφάλι του μέσα στον ντορβά με τα φίδια. Μαύρο φίδι που τον έφαγε).

    Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων καὶ τοῦ δικαίου ἀκούει τὰ θύματα ποὺ κλαῖνε καὶ προσεύχονται.
    Ἡ φωνή τους φθάνει μέχρι τὸ θρόνο του.
    Μὲ ὑ­πομονή, λοιπόν, ἐγκαρτέρησι καὶ πίστι στὴν αἰωνιότητα ἂς ἀντλήσουμε δύναμι ἀπὸ τὸ μαρ­τύριο τοῦ τιμίου Προδρόμου γιὰ νὰ προχωροῦ­με, καὶ ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀγάπης θὰ εἶνε μετὰ πάντων ἡμῶν· ἀμήν.

    (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

    ΟΛΌΚΛΗΡΟ ΤΟ ΆΡΘΡΟ

    http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=90252



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ίσως κάποιοι που δεν γνωρίζουν να αναρωτηθούν, γιατί επέτρεψε Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός να αποκεφαλιστεί ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, δεν μπορούσε να τον σώσει;

    Μας διδάσκει ο Κύριος μας:
    Ματθ. 10,30 ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί.

    Αφού ο Πατήρ σας προνοεί ακόμη και δια τα σπουργίτια, πόσω μάλλον θα προνοή για σας; Σκεφθήτε ότι αι τρίχες της κεφαλής σας είναι γνωσταί και αριθμημέναι από τον Θεόν. (Αυτός σας παρακολουθεί και εις τας πλέον ασημάντους λεπτομερείας της ζωής σας).

    Ο Ηρώδης δεν μπορούσε να ακουμπήσει ούτε μία τρίχα από την Τιμία κεφαλή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου αν δεν το επέτρεπε Ο Κύριος μας.

    Όμως ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου μας, είχε να ολοκληρώσει ακόμα μία αποστολή.
    Έπρεπε να κατέβει στον Άδη πριν από την Σταύρωση του Κυρίου μας (που θα ερχόταν πολύ σύντομα) για να κηρύξει και στον Άδη.
    Και όσες ψυχές από τον Αδάμ και μέχρι τότε που κατέβηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος είχαν ζήσει σύμφωνα με τον έμφυτο νόμο της συνειδήσεως, θα δεχόντουσαν το κήρυγμα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και θα πίστευαν στον Κύριό μας τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας.

    ΑΥΤΌ ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΌΜΑΣΤΕ ΣΕ ΌΛΗ ΤΗΝ ΖΩΉ ΜΑΣ:

    Ο Μόνος έχων ζωής και θανάτου την εξουσία είναι Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.
    Αν δεν το Επιτρέψει δεν μπορούν να πειράξουν ούτε μία τρίχα από την κεφαλή μας. Αλλά κι αν το επιτρέψει.. ακόμα και να μας θανατώσουν.

    Αυτός Μόνος έχει την εξουσία και το κύρος να Δηλώσει: «Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιω. 6, 47)
    και «μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιω. 5, 24)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ᾿Αμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν μείζων αὐτοῦ ἐστιν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...