Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2021

Ελληνική γλώσσα: Η ανώτερη μορφή γλώσσας που έχει επινοήσει ποτέ το ανθρώπινο πνεύμα

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη, είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.
«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.
Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:
«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».
Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.
Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».
 
πηγή

7 σχόλια:

  1. .."ΑΛΛΑ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΕΝ ΕΠΡΟΦΕΡΟΝΤΟ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΑΥΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΡΟΦΕΡΟΜΕΝ ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ".....
    (ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ ΣΕΛΙΣ 9)

    ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ Ο Α. ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΣ ΣΕΛ.9-16 ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩΜΕ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΟ 90%!

    ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΟΤΙ ΤΑ Ω,Ο ΠΡΟΦΕΡΟΝΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΛΑΘΟΣ!

    ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:
    ΑΩΟΣ, ΜΩΛΟΣ, ΑΧΕΛΩΟΣ, ΜΥΡΤΩΟΝ, ΚΩΣ, ΩΟΝ, ΩΟΤΟΚΑ, ΖΩΟΝ, ΛΩΡΟΣ, ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ, ΩΡΑ, ΝΟΩ, ΑΘΩΩΝΩ Κ.Α
    ΕΤΣΙ ΕΧΩΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Ω

    ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΤΟ "Υ" ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ "Ι":
    ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΛΕΞΕΩΣ ΠΟΥ ΤΟ Υ ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟ U ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ,
    ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ! ΠΡΟΦΕΡΟΜΕ ΤΑ ΔΥΟ Ο ΚΑΙ ΤΟ Υ ΧΩΡΙΣΤΑ!
    ΛΕΜΕ "ΤΟΥ" ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΦΕΡΟΜΕ "ΤU"! ΓΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΛΩΜΕ ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟΤΑΤΟ "Ο"!
    ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΡΑΝΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΦΟΡΑΣ ΤΟΥ "Υ" ΟΠΩΣ ΤΟ U ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ!

    ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ "¨ΜΙΛΟΥΝ" ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΕΙΔΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟ ΧΑΛΚΙΔΙΩΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ. (ΤΟ D ΤΟ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΝΤ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΧΩΜΕ ΝΤΟΥΡΟΣ, ΔΟΥΡΟΣ,............ ΒΑΒΑΤΣΙΚΟΣ,ΜΠΑΜΠΑΤΣΙΚΟΣ Κ.Τ.Λ)

    ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΓΥΦΤΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ "ΓΙΟΥΦΤΟΣ"!

    ΒΑΡΥΚΟΟΙ, ΠΡΟΦΕΡΟΜΕ ΤΑ ΔΥΟ Ο ΧΩΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΤΟ Ι ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΧΩΡΙΣΤΑ!

    Ο Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟ ΣΤΟ STUDIO ΕΙΧΕ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΠΟΛΛΑ, ΜΑΚΡΑ ΒΡΑΧΕΑ………

    ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Η:
    Η=ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΥΟ Ε ΤΟΣΟ ΟΣΟ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΑΥΤΙ!
    π.χ. ΑΗΡ, ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ ΑΕΕΡΑΣ! ΤΟΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Η,
    ΦΩΝΗΕΝ, ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ ΦΟΟΝΙΕΝ ΣΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ Ι ΜΑΚΡΟΝ! ΤΟΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Η!
    ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ ΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΑΥΛΕΕ!
    ΤΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΕΚΑΝΕ ΒΗ,ΒΗ…….ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!
    ΔΗΛΑΔΗ ΜΠΕΕ!
    ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΡΟΦΕΡΩΜΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΜΕ Ε ΜΑΚΡΟΝ! ΑΛΛΑ ΤΟ Ε ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΒΡΑΧΥ (ΒΡΑΧΥΒΙΟ)
    ΑΠΟ ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΙΧΟΣ "Μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος", ΒΛΕΠΩΜΕ ΟΤΙ ΤΟ Η ΕΙΝΑΙ Ε ΜΑΚΡΟΝ!
    Ω! ΣΩΚΡΑΤΕΕΣ!
    ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΛΕΝΕ ΛΕΟΟΝΕΕ ΑΠΟ ΛΕΩΝΗΣ
    ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΛΕΝΕ ΕΓΕΝΝΕΕΘΕΝ!
    ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩΜΕ ΕΠΩΝΥΜΑ ΠΟΥ ΛΗΓΟΥΝ ΣΕ "ΕΕΣ"! ΑΝΤΙ "ΗΣ", Π.Χ. ΔΑΠΟΝΤΕΕΣ ΑΠΟ ΔΑΠΟΝΤΗΣ κ.α.
    ΦΤΙΑΞΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ!
    ΛΑΒΕΤΕ ΥΠ' ΟΨΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΡΟΦΟΡΑ ΛΕΝΕ "ΘΑΛΑΣΣΑ" ΚΑΙ ΠΡΟΦΕΡΟΥΝ ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΔΥΟ "Σ"!
    ΛΑΒΕΤΕ ΥΠ΄ΟΨΙ ΚΑΙ ΤΗΝ MAGNA GRECIA! ΤΙ ΕΧΕΙ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΕΚΕΙ.
    ΣΤΗΝ ΛΕΞΗ ΩΣ(Ὡς) ΠΡΟΦΕΡΩΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΑΣΕΙΑΝ!
    ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΚΟΝΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ! ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΤΟΥ! ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΕΔΙΝΑΝ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!
    Η ΕΡΑΣΜΙΑΚΗ ΠΡΟΦΟΡΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΗ ΑΝ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ (ΣΕΛ. 9-16) ΚΑΙ ΑΝ ΜΕΤΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ! Η ΟΠΟΙΑ ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΞΑΜΕΝ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ.
    ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΜΑΣ ΑΝ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΜΑΚΡΑ, ΒΡΑΧΕΑ ΟΛΑ ΤΑ Ω ΣΕ Ο Κ.Τ.Λ.!
    ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.
    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΞΗΓΟΥΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ
    Οἴα ἠῶ ὢ υἱὲ ἀεὶ εἰ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για να μιλήσει κανείς για την ελληνική γλώσσα δεν επαρκούν χιλιάδες σελίδες γ? θα να αναλύσει.Βρεστε το πρόγραμμα ΙΚΑΡΟΣ να διαβάσετε πόσα εκατομμύρια λέξεις και λήμματα έχει. Όλη η ανθρωπότητα στην πλειοψηφία της μιλά ελληνικά αλλά δεν το γνωρίζει.Θα σας αναφέρω μια λέξη για να καταλάβετε.Στην ελληνική έχουμε δύο λεξεις.Α-δελφος ο προερχομενος από την ιδια δελφιδα(ΔΕΛΦΥΣ=ΜΗΤΡΑ) και ΦΡΑΤΗΡ ο προερχομενος από την ίδια ομογένεια,ράτσα κλπ.Φρατηρ bruderσστα κέλτικα brader στα ουαλικα brother στα αγγλικά. Για αυτό οι Μαύροι που ξέρουν καλά ελληνικά λένε brother μόνο τους μαύρους.Και φυσικά οι Ιταλοί φρατελλο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι αλήθεια ότι τα ελληνικά γράμματα μοιάζουν με τα ανθρώπινα γονίδια -χρωμοσώματα και ότι ο τρόπος πιθανόν της γραφής των αρχαίων ασθενειών εμπεριέχει έτσι και την αιτία και τη θεραπεία της ασθένειας.Μήπως με την ίδια λογική οι καρκινικές επιγραφές που διαβάζονται ανάποδα έχουν και ένα τέτοιο μήνυμα ιδίως για την επάρατη νόσο. Ος τις σοφός διερευνήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. φιλε 11.31 πολυ ωραιο σχολιο αλλα δεν εξηγεις αναλυτικα .
      πρωτη φορα το διαβαζω αυτο !!!!

      Διαγραφή
  4. Ὁποιος ἱσχυρίζετε ὅτι σέβεται τὴν Ἑλληνικὴν καὶ γράφει μονοτονικῶς ἤ ἀκόμη χειρότερα, ἀτονικῶς, εἶνε μακρὰν νυχτωμένος. Ὅταν ἡ Ἑλληνικὴ ἔχασε τὴν μουσικότητά της καὶ τὴν κλασσικὴ προφορὰ τῶν γραμμάτων καὶ διφθόγγων δημιουργήθηκαν τὰ σημεῖα στίξεως καὶ ἔτσι ἔχουμε τὴν Ἑλληνικὴ Κοινή, τὴν γλῶσσαν τής Ἁγίας Γραφῆς.
    Παραθέτω κάποιες λέξεις καὶ προσέξετε τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα.
    ὤρα-ὥρα. .ἴνα-ἶνα-ἵνα. εἴργω-εἵργω. Σύρος-Σῦρος. φωρά-φωρᾷ. ἕν-ἐν. ἥς-ἧς. χήρα-χῆρα. ποῦ-πού. οἵα-οἶα. ὁποῖα-ὁποία. ἄλλη-ἅλλη. εἶμαι-εἷμαι. κύδος-κῦδος. φοῖνιξ-φοίνιξ.
    Ἁρχαῖο κείμενο σὲ μονοτονικὸ ἤ ἀτονικὸ εἶνε ἀκατανόητο. Λέγοντας ὅτι ἡ λέξις ΩΡΑΙΟΣ ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τὴν ΩΡΑ, ἀπὸ ποιὰ ΩΡΑ; Ἀπὸ τὴν ὭΡΑ ἤ τὴν Ὤρα; Τὸ ΩΡΑΙΟΣ παίρνει ψιλὴ ἤ δασεῖα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρουμε πως προφέρονταν οι λέξεις αρχικά;
      Γιατί εμείς τις προφέρουμε το ίδιο, ανεξάρτητα από τι τόνους έχουν.
      Και αυτό ΔΕΝ βοηθά καθόλου στο να μάθεις το πολυτονικό!
      Νομίζω πως πρέπει να αρχίσουμε ανάποδα!
      Πρώτα αλλάζουμε την ομιλία και μετά οι τόνοι θα προσαρμοστούν.

      Ακόυσα κάποιες θεωρίες για τις αγγλικές λέξεις που είναι δανεισμένες από την ελληνική γλώσσα και αρχίζουν από "h", ότι μιμούνται στην προφορά την αρχαία ελληνική, αλλά τι ξέρουν και οι Άγγλοι...;
      Εγώ έχω κάνει ένα πρόγραμμα για να γράφω με πολυτονικό, γιατί με αυτό που έχουν τα Windows δεν βγαίνει άκρη, αλλά δεν έχω μάθει καλά τους κανόνες τονισμού ακόμα και δεν έχω βρει κάποιον εύκολο τρόπο να τους μάθεις, χωρίς να σκέφτεσαι και να υπολογίζεις πράγματα.
      Μπορείτε να μου εξηγήσετε τι τρέχει με το "εἶνε"; Γιατί το γράφετε έτσι; Υπήρχε κάποια αρχαία ρίζα που να το δικαιολογεί; Είναι κάτι από την εποχή της καθαρεύουσας; Το έχω ξαναδεί, αλλά ποτέ δεν έμαθα ποια είναι η λογική πίσω από αυτό.

      (Κάνατε ένα ορθογραφικό λάθος όμως νομίζω. Το "ἱσχυρίζετε")
      (Συγνώμη για το μονοτονικό, αν έγραφα πολυτονικό μάλλον θα το "σκότωνα"...)

      Διαγραφή
    2. ὡραῖον μπράβο!

      Διαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...