Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Κούρδος βουλευτής: "Αν δεν μπορούμε να ζούμε μαζί, ας γίνουμε γείτονες"

Ο βουλευτής του HDP Οσμάν Μπαϊντεμίρ χτες μετείχε στην 14η Τακτική Γενική Συνέλευση του παραρτήματος Ντιγιαρμπακίρ της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έκανε εκεί μια ομιλία στα κουρδικά. Δήλωσε:

¨Εμείς θέλαμε στο κοινοβούλιο στην Άγκυρα, να βρίσκονται μαζί Κούρδοι, Τούρκοι, Άραβες, Πέρσες και όποιοι άλλοι λαοί υπάρχουν. Να είναι η στέγη όλων μας. Εάν όμως οι άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιώσουν σε ένα σπίτι, είναι καλύτερα να γίνουν γείτονες. Η παρούσα κατάσταση πορεύεται προς την γειτονία¨.

Ο Οσμάν Μπαϊντεμίρ δείχνοντας φωτογραφίες από την περιοχή των συγκρούσεων είπε:
Σήμερα την ώρα που εμείς κλαίμε για τις καταστροφές, τις συγκρούσεις και τους θανάτους, στην δυτική Τουρκία το 50-60% του κόσμου λέει ¨Ωχ τι ωραία¨. Να μην ξεχνάμε αυτή την πραγματικότητα και να μην κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτήν.

Εμείς θέλαμε στο κοινοβούλιο στην Άγκυρα, να βρίσκονται μαζί Κούρδοι, Τούρκοι, Άραβες, Πέρσες και όποιοι άλλοι λαοί υπάρχουν. Θέλαμε να είναι το κοινοβούλιο της Ανατολίας, της Μεσοποταμίας, του Κουρδιστάν και της Τουρκίας. Να είναι η στέγη όλων μας. Αλλά αυτή η πύλη έκλεισε για τους Κούρδους. Εμείς μέχρι τώρα θέλαμε να ζούμε στο ίδιο σπίτι, κάτω από την ίδια στέγη.

Εάν όμως οι άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιώσουν σε ένα σπίτι, είναι καλύτερα να γίνουν γείτονες. Η παρούσα κατάσταση πορεύεται προς την γειτονία. Τότε αυτή καταστροφή και η τυραννία που βιώνεται ας γίνει όχημα σε μια καλή γειτονία. Αυτό δεν είναι κάτι το δύσκολο. Στην Καταλονία ο κόσμος πάει σε δημοψήφισμα με ερώτημα "Να ζούμε μαζί ή να γίνουμε γείτονες;"

Στην Σκωτία επίσης οι άνθρωποι ψήφισαν για το ίδιο θέμα. Εάν δεν θέλουνε να μοιράζονται μαζί μας μια αδερφική ζωή, εγώ ως υπηρέτης αυτού του κόσμου δεν επιθυμώ να δίνω φρούδες ελπίδες. Μέχρι την τελευταία μέρα και στιγμή θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για μια τίμια και μόνιμη ειρήνη και για το σταμάτημα των σφαγών. (haberdar.com/tourkikanea)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...