Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Ἀποκρυφιστικὸ - οἰκουμενιστικὸ βιτρὸ στὴν Ὀρθόδοξη Ἀκαδημία Κρήτης, ὅπου θὰ γίνει ἡ «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος»…

Γράφει ὁ πρωτοπρ. πατήρ Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
Πρός τήν Πανορθόδοξον Γραμματεία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου 
τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας εἰς Γενεύην.
Κοινοποίηση: Παναγιώτατον Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, εἰς Κωνσταντινούπολιν.
Μακαριωτάτους Προκαθημένους  τῶν κατά τόπους Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Σεβασμιώτατοι, σεβαστοί πατέρες,
Εὐσεβάστως σᾶς γνωρίζω τά ἑξῆς:
1. Στήν κεντρική εἲσοδο τῶν ἐγκαταστάσεων καί ἀκριβῶς ἒξω ἀπό τό Ἱ. Παρεκκλήσιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας τῆς Κρήτης, ὃπου τόν προσεχή Ἰούνιο θά συνέλθει ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὑπάρχει ἀνηρτημένο βιτρό, ἒργο τοῦ...
R. Bleninger (πρόγραμμα «Πρόσωπο πρός Πρόσωπο» τῆς ΟΑΚ).

Στό ἒργο εἰκονίζονται, ὃπως μπορεῖτε νά δεῖτε στό συνημμένο φωτογραφικό ὑλικό, στό κέντρο τῆς παραστάσεως τρεῖς ἀνθρώπινες φιγοῦρες ἀνάμεσα σέ φλόγες, οἱ ὁποῖες, προφανώς, ὑποδηλώνουν τήν ταλαιπωρημένη στό καμίνι τῆς ζωῆς ἀνθρωπότητα. Οἱ τρεῖς αὐτοί ἂνθρωποι  ὑψώνουν σέ στάση δεήσεως τά χέρια τους  σέ  θρησκευτικά σύμβολα:  ὁ ἓνας πρός τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, ὁ ἂλλος πρός τήν Ἡμισέληνο (ἀριστερά τοῦ Σταυροῦ) καί ὁ τρίτος πρός τό Ἂστρο τοῦ Δαυίδ (Ἑξάλφα, δεξιά τοῦ Σταυροῦ)! Ὁ Τίμιος Σταυρός καί τά δύο σύμβολα τῶν «μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν» (Ἡμισέληνος καί Ἑξάλφα) πλαισιώνονται καί συνδέονται σέ μία εἰκαστική ἑνότητα μέ τό οὐράνιο τόξο, τό κατ’ ἐξοχήν σύμβολο τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Εἶναι πασιφανές ὃτι ἡ σύνθεση αὐτή προβάλλει μέ τόν πλέον σαφή καί ἀδιαμφισβήτητο τρόπο τόν διαθρησκειακό συγκρητιστικό οἰκουμενισμό. Στόν πλέον ἐπίσημο χῶρο τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας τῆς Κρήτης, πού ἀνηγέρθη  γιά νά δίνει τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλ. τή μαρτυρία τῆς «μωρίας» καί τοῦ «σκανδάλου» τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ (πρβλ. 1 Κορ. 1, 18-25), ὁ «λόγος ὁ τοῦ Σταυροῦ» σχετικοποιεῖται  καί ἐξισώνεται μέ ὃ,τι ἐκφράζει ἡ Ἡμισέληνος καί ἡ Ἑξάλφα!  

Σεβασμιώτατοι,  σεβαστοί μου πατέρες,
Τέτοιες «καλλιτεχνικές» ἐμπνεύσεις καί συνθέσεις μέ βαθύτατο ἀποκρυφιστικό περιεχόμενο, συναντᾶ κανείς μόνο στά κεντρικά γραφεῖα τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρίας (τῆς ἀποκρυφίστριας H. P. Blavatsky) στό Adyar τῶν Ἰνδιῶν! Εἶναι ἀξιοθρήνητο  στήν κεντρική εἲσοδο καί ἒξω ἀπό τό Ἱ. Παρεκκλήσιο ἑνός  Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικού Ἱδρύματος, τό ὁποῖο τελεῖ ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, νά προβάλλεται κατά τέτοιο ὠμό καί ἀνερυθρίαστο τρόπο ἡ βλάσφημη  θεωρία τῶν δῆθεν «ἀβρααμικῶν θρησκειῶν» καί, μάλιστα, τό ἀσεβές αὐτό συγκρητιστικό ἒργο νά ἒχει ἐκτυπωθεῖ καί  σέ  καρτ-ποστάλ ἀπό τήν  Ὀρθόδοξη Ἀκαδημία (βλ. κατωτέρω, σ. 6)!

Ἐλπίζω πώς ἡ Γραμματεία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας θά συμμεριστεῖ τή θλίψη καί ἀνησυχία πολλῶν κληρικῶν καί λαϊκῶν καί θά μεριμνήσει ὣστε τό βλάσφημο καί θεοσοφικῆς ἐμπνεύσεως ἒργο ὂχι μόνο νά μή βρίσκεται ἀναρτημένο στήν κεντρική εἲσοδο τῶν ἐγκαταστάσεων καί τοῦ Ἱ. Παρεκκλησίου τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας τῆς Κρήτης κατά τίς ἡμέρες τῆς διεξαγωγῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας,  ἀλλά νά γίνει ἡ ἀπαραίτητη σύσταση στούς ὑπευθύνους τῆς Ἀκαδημίας γιά τήν ὁριστική του ἀπομάκρυνση ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις της.

2. Ἐπιτρέψτε μου καί μία ἀκόμη ἐπισήμανση. Στήν κεντρική αἲθουσα τῆς Ἀκαδημίας (στήν ὁποία θά συνεδριάζει ἡ Ὁλομέλεια τῆς Ἁγίας Συνόδου),  ὑπάρχουν δύο ὑπερμεγέθεις πίνακες καί ἓνα ἀνάγλυφο μέ τόν Προμηθέα δεσμώτη ἐπί τοῦ Καυκάσου (βλ. συνημμένα). Ἀσφαλῶς, ὁ μῦθος τοῦ Προμηθέα, ἑρμηνευόμενος μέσῳ τῆς περίφημης “προφητείας” τοῦ Αἰσχύλου[1], ἐκφράζει τήν παναθρώπινη προσμονή τοῦ Λυτρωτοῦ. 

Ὃμως δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγει ὃτι ὁ «Προμηθέας» ἒχει ἀξιοποιηθεῖ κατάλληλα καί ἀπό τόν ἀποκρυφισμό, ὡς τό σύμβολο τοῦ ἐπαναστάτου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος, ἐπειδή ἒκλεψε τή φλόγα τῆς ἀποκρύφου Γνώσεως γιά νά τήν μεταγγίσει στούς ἀνθρώπους, τιμωρήθηκε αἰωνίως ἀπό τόν θεό-δυνάστη καί ἐχθρό τῆς πνευματικῆς ἐξελίξεως τοῦ ἀνθρώπου!

Δυστυχῶς, ἡ παντελής ἀπουσία εἰκόνος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν κεντρική, μεγάλη αἲθουσα τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας τῆς Κρήτης ἀφήνει μετέωρη καί ἀνεκπλήρωτη τήν προσμονή τοῦ Λυτρωτοῦ, ὁ ὁποῖος ἦρθε καί θυσιάστηκε γιά νά ἀπελευθερώσει τόν δεσμώτη «Προμηθέα». Ἀλήθεια, τί κρίμα! Δύο χιλιάδες χρόνια μετά τή Θυσία τοῦ Χριστοῦ μας νά παραμένει ὁ «Προμηθέας» δεσμώτης χωρίς, ὁ δυστυχής, νά ἒχει γευθεῖ τή λύτρωση τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου… καί αὐτό νά ἀπεικονίζεται στό χῶρο, πού θά ἒπρεπε ἀκόμα καί μέσῳ τῆς γλώσσας τῶν συμβόλων νά διακηρύσσεται ἡ μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλ. ἡ πληρότητα καί ἡ μοναδικότητα τῆς διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σωτηρίας τοῦ πεσόντος ἀνθρώπου.

Ἐξαιτούμενος τίς ἀρχιερατικές σας εὐχές, υἱικῶς εὒχομαι ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά σᾶς ἐνδυναμώσει νά ἀνταποκριθεῖτε στή διακονία σας, ὣστε ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος νά ἀναδειχθεῖ ἀντάξια τοῦ ὀνόματός της, μακριά ἀπό ἐπικίνδυνους γιά τήν ἑνότητα καί τή μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας μας νεωτερισμούς.

Μετά  σεβασμοῦ
π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος

Συνημμένα:  6 φωτογραφίες ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἀκαδημία τῆς Κρήτης.
Καρτ-ποστάλ μέ τό ἒργο τοῦ R. Bleninger. ἒκδοση Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας Κρήτης.




[1]  Αἰσχύλος, Προμηθεύς Δεσμώτης, στ. 1026-1029: «Τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα, πρίν ἄν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων φανῇ, θελήσῃ τ’ εἰς ἀναύγητον μολεῖν Ἅϊδην κνεφαῖά τ’ ἀμφί Ταρτάρου βάθη».  
To

the Pan-Orthodox Secretariat of the Holy and Great Council
of the Orthodox Church
in Geneva.
Notification: 
His All-Holiness the  Ecumenical Patriarch Bartholomew of Constantinople.
The Most-Reverend Hierarchs of the various Holy Orthodox Churches.
Your Eminences,  Reverend Fathers,
I respectfully bring to your attention the following:
1. At the main entrance to the facilities of the Orthodox Academy of Crete and right outside the academy’s Chapel, where the Holy and Great Synod of the Orthodox Church will meet this coming June, a stained glass piece by R.Bleninger is displayed (a work rendered for the Face to Face project of OAC).

As can be seen in the accompanying photographs, this work portrays three human figures among flames, which apparently indicate weary mankind in the furnace of life. These three people have their hands raised in supplication towards religious symbols: one of them towards the Lord’s Cross, another towards a crescent moon (left of the Cross) and the third towards the Star of David (a hexagram, to the right of the Cross)! The Cross of the Lord and the two symbols of the “monotheistic religions” (the crescent moon and the hexagram) are arranged and connected in conjectural unity by a rainbow, the New Age symbol par excellence.

It is altogether obvious that this piece projects in a clear and unmistakable way the interreligious syncretism of ecumenism. In a place which is now the official grounds of the Orthodox Academy of Crete, which was erected to be a witness of Orthodoxy, that is, a witness of the “foolishness” and “stumbling block” of Christ’s Cross (see 1 Cor. 1:18-25), the “word of the Cross” is being likened to and equated with whatever the crescent and the Star of David expresses!

 Your Eminences, Reverend Fathers,
One comes across such “artistic” creativity and works of such deep occult content only in the main offices of the Theosophical Society (of the occultist H. P. Blavatsky) in Adyar, India! It is lamentable that at the main entrance and directly outside the chapel of an Orthodox Ecclesiastical Institution, which is under the auspices of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople, one can find the blasphemous theory of the so-called “Abrahamic religions” crudely and brazenly on display. In addition, this irreverent syncretistic work has been printed onto postcards by the Orthodox Academy (see below, p. 6)!

It is my hope that the Secretariat of the Holy and Great Synod of the Church of Christ will sympathize with the sorrow and concern of many clergy and laity and will see to it that this blasphemous work of theosophic inspiration not only be removed from the Orthodox Academy of Crete’s main entrance to its facilities and to its chapel for the days that the meetings of the Great and Holy Synod of the Church of Christ are held, but that the necessary recommendation be made to the Academy’s administration for its permanent removal from the facilities.

2. Allow me to point out one more thing. In the Academy’s main hall (in which the plenary session of the Holy Synod will convene), there are two quite large paintings and one relief portraying Prometheus Bound in the Caucasus (see accompanying image). Certainly, the myth of Prometheus, as interpretted through Aeschylus’ well-known“prophecy,”[1] expresses mankind’s anticipation of a Redeemer. However, it must not escape us that Prometheus has also been used fittingly by the occult, as a symbol of the rebellious man, who, for stealing the flame of secret knowledge in order to give it to mankind, was punished eternally by the tyrant god and enemy of man’s spiritual development!

Unfortunately, the complete absence of an icon of Jesus Christ in the Orthodox Academy of Crete’s large main hall leaves the aniticpation of the Redeemer in abeyance and unfulfilled, he who came and was sacrificed in order to free the bound “Prometheus.” Indeed, what a pity! That two thousand years after our Lord’s sacrifice, the wretched“Prometheus” remains without having tasted of the redemption of the incarnate Word of God… and for this to be depicted in a place that should proclaim, even through the use of symbols, the witness of Orthodoxy, that is, the completeness and the uniqueness of fallen man’s salvation through Jesus Christ.

Entreating your hierarchical blessings, I filially pray that the Grace of the All-Holy Spirit give you the strength to perform your service, so that the Great and Holy Synod proves worthy of its name, far from modernist dangers to our Church’s unity and witness.
Reverently
Fr. Anastasios Gotsopoulos


[1] Aeschylus, Prometheus Bound, lines 1026-1029: “And of that anguish look not for the end, before one of the Gods shall come to bear thy woes, and will to pass to Hades’ sunless realm, and the dark cloudy depths of Tartaros.”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...