Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2020

Μάρω Βαμβουνάκη για το άβατο

Σέβομαι απολύτως και κατανοώ το άβατο του Αγίου Όρους! Ούτε με προσβάλλει, ούτε με υποβιβάζει, ούτε κάτι μου στερεί. Μια σεβαστή κοινότητα ανδρών μοναχών επέλεξε από αιώνες την απομονωμένη σκληρή άσκηση μακριά από την κοσμική ζωή και τους πειρασμούς της.
Έχω φτάσει μέχρι την Ουρανούπολη και έχω επί ώρα κοιτάξει με συγκίνηση το σύνορο του αγώνα τους, της ερήμου τους, της ανάγκης τους για απερίσπαστη αφιέρωση στη θεία κλήση.
Υπάρχουν πάμπολλα ανοιχτά, πανέμορφα μοναστήρια να επισκεφτεί κάθε γυναίκα που λαχταρά την προσευχή.
Οι αντιρρήσεις, ο θυμός, οι επιθέσεις κάποιων για το άβατο δεν είναι παρά ένα κενό πείσμα βαθιάς πνευματικής άγνοιας.
Στο Άγιο Όρος εξάλλου κυρίως λατρεύεται το Πανάγιο πρόσωπο μιας Γυναίκας.

Μάρω Βαμβουνάκη

2 σχόλια:

  1. Η ανάρτηση μου θύμισε ότι όταν υπάρχει αγαθή προαίρεση ο Θεός έχει τον τρόπο να πραγματοποιησει τα πάντα, ακόμα κι αυτά που φαίνονται ακατόρθωτα.
    Πριν 20 περίπου χρόνια ειχα την ευλογια να γνωρισω έναν Αγιορειτη γέροντα, ηγουμενο και μακαριστό πλέον της Μονης Δοχειαριου, γνωστό σε πολλούς αλλά και στο διαδικτυο. Παρ όλα τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρουσαν ανακαινισε το μοναστήρι του και κατάφερε να ανεγειρει ένα υπέροχο μετοχι στο Σοχό Λαγκαδα, ένα μεγάλο μοναστήρι στο όνομα της Παναγίας της Θεοσκεπαστης σε καθαρά Αγιορειτικο τύπο και ρυθμό. Οι Αγιορειτες μοναχοί το έχτισαν σιγά σιγά με τα χέρια τους και εγκατεσταθη εκεί μια γυναικεία αδελφότητα.
    Ο άνδρας μου επισκεπτόταν το Άγιο Όρος και κάθε φορά είχε να μου διηγηθεί υπέροχες ιστορίες. Όταν τελειωσε (περιπου) το μετοχι στο Σοχό είπαμε να το επισκεφτούμε 2 ζευγάρια ώστε να δούμε κι εμείς οι γυναίκες τον γέροντα και να γνωρίσουμε τους Αγιορειτες Πατέρες που το είχαμε επιθυμία.
    Ξημέρωνε 1η Οκτωβρίου της Παναγίας της Γοργουπηκοου!!! Η θαυματουργή εικόνα Της μόλις είχε φθάσει από τη μονή Δοχειαριου και είχε τοποθετηθεί στη μέση του καθολικού. Αγρυπνία με παρόντες το γέροντα και τους Πατέρες και όλη την αδελφότητα.
    Με είχε συνεπάρει όλη η ακολουθία και παρακολουθουσα εκστατικη όλο το τυπικο προσευχόμενη και ευγνωμονούσα . Τότε έσκυψε ο άνδρας μου και μου ψιθυρισε: αν εξαιρέσεις το βουνό είναι σαν να είσαι στο Άγιο Όρος! .....
    Θυμήθηκα αμέσως μια ευχή που είχα κάνει καιρό πριν, να γνωρίσω το Άγιο Όρος και αμέσως ζήτησα συγγνώμη για τη "βλασφημία μου" από τη Παναγια. Όμως απ ότι φαίνεται με άκουσε και βρήκε τρόπο και το πραγματοποιησε.
    Πολλά καλά μου έδωσε η επαφή μου αυτή με τα δύο μοναστήρια, εμπειρίες πνευματικές αλησμόνητες καθώς και θαύματα που με αξιωσε να δω η χάρη Της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σίγουρα ο σεβασμός προς τους άλλους προϋποθέτει σεβασμό στον ίδιο τον εαυτό μας. Κι αν αποδεχόμαστε την Αγάπη του Θεού και την αλήθεια του, δεν μας "χαλάει" τίποτα, εφόσον έχουμε "απευθείας" σύνδεση με τον Δημιουργό των πάντων... όλα έχουν τάξη και νόημα! Ευλόγησον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...