Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Δεν πάει άλλο με τον Αριστεροφασισμό και την υποκρισία κάποιων Συνοδικών

Φίλης - Γαβρόγλου - Βούτσης
ο χοντρός - ο κακός - και ο άσχημος

Μέρες που είναι, που οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους ανθέλληνες που μας κυβερνούν, εορτάζουμε την 25η Μαρτίου, οι τρεις ανωτέρω πολιτικές καρικατούρες τοποθετήθηκαν απέναντι στην απόφαση του ΣΤΕ για τα Θρησκευτικά. Και το πρώτο που μας ήρθε στο μυαλό ακούγοντάς τις δηλώσεις τους ήταν "καλά, αν τις είχε κάνει κανένας δεξιός, δεν θα ούρλιαζαν για εκτροπή, για ακύρωση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης" και άλλα τέτοια ωραία και αριστερα; Ο Φίλης τώρα κατάλαβε ότι το Σύνταγμα, το οποίο έχει ορκιστεί να φυλάει έχει αναφορά στην Αγία Τριάδα. 
Δεν μας έκανε εντύπωση· η χαμηλή νοημοσύνη του νομίζω ότι ήταν το πραγματικό αίτιο, ώστε να νομοθετήσει κάτι τόσο κραυγαλέα αντισυνταγματικό. Αλλά ως ανόητος ο Φίλης δεν έχει το ακαταλόγηστο. 
Δεν μπορεί να σχολιάζει και μάλιστα με τόσο απαξιωτικό τρόπο τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Αλλά ακόμη και αν δεχθούμε ότι ως πολιτικός σαλτιπάγκος μπορεί να λέει και μία κουβέντα παραπάνω, το ίδιο θα πούμε και για τον ταβερνιάρη Βούτση; 
Μα, ο άνθρωπος αυτός είναι ο πρόεδρος της Βουλής! Είναι δυνατόν σε μία έστω αντιπροσωπευτική δημοκρατία να εκστομίζει τέτοιες προσβολές κατά της δικαιοσύνης ο κατεξοχήν πολιτικός θεματοφύλακας της νομιμότητας, δηλαδή ο πρόεδρος της Βουλής; 
Την νομιμότητα την θυμάται μόνο όταν αρχίζουν οι φάπες από την ΧΑ, και αρχίζουν όλοι μαζί τα "Φρουρά-Φρουρά". Αλλά και ο πατήρ του ληστού και ταβερνιάρης πρόεδρος της Βουλής ας πούμε ότι ως αριστερός γελωτοποιός προβαίνει σε αυτό το ατόπημα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι και ο τρίτος της παρέας καταφέρθηκε απαξιωτικά κατά της δικαιοσύνης και με σταλινικό τρόπο έδειξε ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει την απόφασή της. Και λέω ότι η συνειδητή κατάλυση του πολιτεύματος από τον Γαβρόγλου είναι φαινόμενο ανησυχητικό, αν όχι επικίνδυνο, καθώς ο τελευταίος δεν εντάσσεται στην λογική των κλόουν της αριστεράς, όπως οι δύο άλλοι. 
Ο Γαβρόγλου είναι ένας καθαρός φιλελές αστός, ο οποίος λόγω καταγωγής δεν μπόρεσε να σταδιοδρομήσει σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και έτσι βρέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν, λοιπόν, και αυτός, από τον οποίον κανένας δεν περιμένει να ταΐσει σανό τα γίδια του ΣΥΡΙΖΑ προβαίνει στην υιοθέτηση σταλινικής ρητορικής κατά της δικαιοσύνης, θα πρέπει νομίζω να αρχίσουμε να φοβόμαστε την ολοκληρωτική εκτροπή. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι όχι μόνο μεταφορικά, αλλά και κυριολεκτικά, οδηγείται στην επιβολή κομματικής δικτατορίας, όπου οι δικαστές θα πρέπει -όπως και κάθε άλλη εξουσία και κάθε πολίτης- να συμφωνούν με την πεφωτισμένη ηγεσία.

Και για να γυρίσουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε: Χοντροφίλη, θα ήσουν ο μισός από ό,τι είσαι, εάν ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης και οι λοιποί θρησκόληπτοι δεν έπαιρναν τα όπλα πρώτα υπέρ πίστεως και μετά υπέρ πατρίδος! Κατάλαβες; Θα ήσουν μισός από τους φόρους που θα έπρεπε να πληρώνεις για να ζεις στην Τουρκοκρατία!

Αλλά να μου πεις: τι λέω; τουρκοπροσκυνημένος, όπως είσαι σήμερα μνημονιακός γερμανοτσολιάς, δεν θα σουνα;
Πού να καταλάβεις από Χριστό και ελευθερία;

ΥΓ. Όπως έχουμε ξαναγράψει, το θέμα το Θρησκευτικών είναι καθαρά ένα πρόβλημα της Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αυτή ενέκρινε τα κριθέντα ως αντισυνταγματικά θρησκευτικά. Εάν πραγματικά η Σύνοδος δεν ήθελε τα αντίχριστα θρησκευτικά, αυτά ποτέ δεν θα είχαν εφαρμοστεί και δεν χρειαζόταν καμία δικαστική απόφαση για αυτό. Με ένα ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ θα υποδείκνυε στους ορθοδόξους γονείς να ζητήσουν την απαλλαγή των παιδιών τους από τα άθεα Θρησκευτικά. 
Μόλις το ποσοστό των αιτήσεων απαλλαγής θα πλησίαζε το 20% και όχι παραπάνω -ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς που γνωρίζετε να σας επιβεβαιώσουν ότι το ποσοστό αυτό θα απαιτείτο-, το υπουργείο, για να μπορέσουν να λειτουργήσουν τα σχολεία, θα ακύρωνε αμέσως τα νέα προγράμματα. Οπότε, και σήμερα, όσο η Σύνοδος θέλει τα άθεα Θρησκευτικά και δεν κάνει τα ανωτέρω, καμία αλλάγη δεν θα επέλθει από την απόφαση της δικαιοσύνης, που ο ΣΥΡΙΖΑ με την ανοχή της Συνόδου δεν θα εφαρμόσει ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...