Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Τα 4 ψυχικά τραύματα που κουβαλάμε από τα παιδικά μας χρόνια

Δυστυχώς, αρκετά συχνά η συναισθηματική μας υγεία αρχίζει να ροκανίζεται από την παιδική μας ηλικία. Αυτό το πράγμα μας προκαλεί διάφορες φοβίες που μας προξενεί ένα μπλοκάρισμα στην καθημερινότητά μας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό οφείλεται στα βιώματα της παιδικής μας ηλικίας. Αυτά είναι τα τραύματα τα οποία έχουν προκληθεί από τις πρώτες εμπειρίες μας σε αυτόν τον κόσμο, τα οποία όμως δεν θεραπεύτηκαν ποτέ. Θα πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι αυτά και να πάψουμε να τα καλύπτουμε. Όσο περισσότερο χρόνο περιμένουμε για να θεραπευτούν, τόσο πιο βαθιά ριζώνουν μέσα μας. Τα σοβαρότερα ψυχικά τραύματα είναι τα ακόλουθα:

1. Η εγκατάλειψη

Η εγκατάλειψη είναι ο χειρότερος εχθρός αυτών που έχουν βιώσει την εγκατάλειψη στην παιδική τους ηλικία. Συνεπώς, όταν το παιδί ενηλικιώνεται θα κάνει τα πάντα για να μη βιώσει ξανά αυτό το αίσθημα της εγκατάλειψης. Επομένως, οποιοσδήποτε έχει βιώσει αυτήν την κατάσταση θα έχει την τάση να εγκαταλείπει πρόωρα τους γονείς του και να παρατά αυτό με το οποίο ασχολείται.

2. Η απόρριψη

Αυτό το τραύμα μας εμποδίζει να αποδεχτούμε τα αισθήματα, τις σκέψεις και τις εμπειρίες μας. Κύρια πηγή αυτού του τραύματος είναι απόρριψη των γονέων, της οικογένειας ή των συμμαθητών. Το παιδί που έχει απορριφθεί, αισθάνεται ανάξιο της στοργής και της κατανόησης και ο φόβος του το οδηγεί σε περαιτέρω απομόνωση.

3. Ταπείνωση

Αυτό το τραύμα προκαλείται όταν αισθανόμαστε τη δυσαρέσκεια και την κριτική των άλλων. Bulling και κοροϊδία στα σχολικά χρόνια κυρίως! Αυτό αναμφίβολα καταστρέφει την αυτοεκτίμηση του παιδιού και το εμποδίζει να έχει μια αυτοεκτίμηση για την προσωπικότητά του.

4. Αδικία

Το αίσθημα της αδικίας βιώνεται σε περιβάλλοντα, όπου οι κηδεμόνες είναι ψυχροί και αυταρχικοί. Αυτές οι απαιτητικές προσωπικότητες δημιουργούν αισθήματα αδυναμίας και ματαιότητας, τόσο στην παιδική ηλικία, όσο και στην ενηλικίωση. Μπορεί να γίνουν φανατικοί της τάξης και της τελειότητας. Συνήθως έχουν ριζοσπαστικές ιδέες, γεγονός που τους δυσκολεύει να πάρουν αποφάσεις με αυτοπεποίθηση.

Πηγή: «Περιοδικό Υγεία και Ευεξία»

4 σχόλια:

  1. καταπληκτικά...2,3,4 τα έζησα στην παιδική μου ηλικία!!!!Και τώρα στα 47 ζω τις συνέπειες τους!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ ΟΜΩΣ ΕΝΑ ΑΛΛΟ::ΔΕΝ ΜΕ ΥΠΟΛΟΓΙΖΑΝ,ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΑΝ,ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΑΖΕ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ,ΓΙΑΤΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΗΤΑΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΠΟΥ ΩΣ''ΜΕΓΑΛΟΙ''ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΝ.
    ΤΑ ΜΙΚΡΑ.ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΑ.ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ;;(ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ !)ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ,ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΠΙΑ !!ΜΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ (ΔΙΑ)ΤΑΡΑΧΗΣ,ΠΟΥ ΠΑΕΙ,ΠΕΡΑΣΕ ΠΙΑ ! ΓΕΛΑΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΩ ΔΙΟΤΙ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τιποτα απο αυτα που αναφερει το αρθρο σας δεν εζησα...Ειχα γονεις απο τον ουρανο σταλμενους..ευχομαι ολοψυχα να τους αναπαυσει ο Κυριος και να σωσει τις ψυχες τους.Εχω τις καλυτερες αναμνησεις απο εκεινους που θα με συνοδευουν οσο θα βρισκομαι σ'αυτη την ζωη.ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ
    ΕΙΝΑΙ : ΑΓΑΠΗ-ΣΤΟΡΓΗ-ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ.ΝΑ ΑΓΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ μου άρεσε το σχόλιο σου! Τα ίδια και γω. Όλη η ωριμότητα μου προέρχεται από τους βαθιά φιλοσοφημενους στη ζωή γονείς μου....ο Θεός να τους αναπαυει.

      Διαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...