Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015
Ανυπομονώ να πάω στο Θεό... που αγάπησα, που γνώρισα, που γεύτηκα. Μου ανοίξατε τον Παράδεισο...
...το κάθε σήμαντρο που άκουγα, η κάθε καμπάνα το πρωί... για εμένα ήταν μια Ανάσταση!
σχόλιο
Γ.Θ
: Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς το παρακάτω... μόνο δάκρυα στα μάτια αυτών που το ακούσανε.
Νεότερη ανάρτηση
Παλαιότερη Ανάρτηση
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης κινητού
Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;
Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...