Σάββατο, 11 Ιουλίου 2020

Μνήμη Αγίου Γέροντα Σωφρόνιου (11 Ιουλίου 1993)

Υπάρχουν άνθρωποι που ζωντάνεψαν, με τη ζωή και τη διδασκαλία τους, τη θεολογία της Εκκλησίας όπως την έζησαν και την δίδαξαν οι μεγάλοι Πατέρες. Ένας τέτοιος ήταν ο Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος , ο γνωστός ως Γέροντας Σωφρόνιος του Essex.


Κοντά στον άγιο Σιλουανό τον Αγιορείτη, γνώρισε εμπειρικά τον πνευματικό αγώνα, τη χάρη και την ευλογία να είσαι παιδί του Θεού που, ως παιδί Του, το παιδαγωγεί και του αποκαλύπτει τον εαυτό Του. Ο λόγος του Χριστού προς τον άγιο Σιλουανό «κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι» θα γίνει, δια μέσου του Γέροντος Σωφρονίου, λόγος προς το σύγχρονο άνθρωπο που θλίβεται, συντρίβεται και διαλύεται από τα ποικίλα και οδυνηρά προβλήματα. Θα γίνει λόγος ελπίδας και δύναμης ώστε, η «τεθλιμμένη του βίου οδός» να έχει νόημα.

Στο πρόσωπο τού Αγίου Γέροντος Σωφρονίου συνεχίζει η παράδοση της αγιότητος, της πνευματικής πατρότητος και της πατερικής θεολογίας ως ζωντανή παράδοση. Αυτό δηλαδή που χαρακτηρίζει τους Πατέρες της Ορθοδοξίας: το παραδοσιακό προσλαμβάνεται και παραδίδεται με τρόπο κατανοητό για τους ανθρώπους της εποχής τους.Όταν την 11η Ιουλίου 1993 αναχωρούσε, πλήρης ημερών-97 χρονών, για την Άνω Ιερουσαλήμ, άφηνε στα πνευματικά του παιδιά στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στο Essex τη ζώσα παράδοση της ορθόδοξης διδασκαλίας και ζωής, ώστε και αυτοί να γίνονται όπως ο Γέροντάς τους: σημείο Θεού ζώντος.

Στην εκκοσμικευμένη χριστιανική κοινωνία μας, όπου η πνευματική ζωή άλλοτε εκλαμβάνεται ως ηθική ζωή και άλλοτε ως τήρηση θρησκευτικών νόμων, η παρουσία ανθρώπων που «έχουν δώσει αίμα και πήραν Πνεύμα», αγιασμένων και πνευματοφόρων, γίνεται βεβαίωση ότι η αγιότητα είναι η ουσία και ο στόχος, χωρίς τον οποίο πρόσωπο Θεού δεν βλέπουμε. Γίνεται βεβαίωση ότι το Ευαγγέλιο είναι εφικτό και απλό, για όσους αγαπούν το Θεό.

Τέλος, η συνάντηση με τους αγίους Γέροντες, όπως το Άγιο Γέροντα Σωφρόνιο, γίνεται μετάγγιση ζωής αιωνίου. Γι’ αυτό και ουράνια ευλογία. Τα συγγράμματά τους, δείκτες νέας ζωής. Η προσευχή τους, πηγή δύναμης και ελπίδας. Η μνήμη τους, υπόμνηση της παρουσίας τους και της κλήσης μας.

π.Ανδρέας Αγαθοκλέους

1 σχόλιο:

  1. Ήταν 1985, και ήταν η πρώτη χρονιά που ήμουνα φοιτητής στο Λονδίνο. Τα Χριστούγεννα επισκέφθηκα το Άγιον Όρος και άκουσα άπο κάτι άλλους προσκυνητές για τον Γέροντα Παίσιο. Αφού όλοι πήγαιναν να τον δούνε είπα να πάω κι εγώ. Τις προηγούμενες ημέρες είχα μείνει σε ένα κελλί στην Κερασιά του Αγίου Όρους. Τον έβλεπα για πρώτη φορά, ούτε τον ήξερα, ούτε με ήξερε. Όταν με είδε μου είπε: Εσύ Κωστάκη από την Κερασιά έρχεσαι; Ήξερε το όνομά μου και από που έρχομαι. Μετά με ρώτησε "Είσαι φοιτητής στην Αγγλία;" Ναι Γέροντα του απάντησα, τι κακό έκανα και βρέθηκα σε αυτόν τον τόπο; Είναι για να φάς μερικές φάπες από τον διάβολο μου απάντησε γελώντας, λίγη πραγματική μπόρα. Εκεί στο Λονδίνο, ιδίως το City του Λονδίνου είναι το κέντρο του διαβόλου. Εκεί έχουν το κέντρο τους. Και τι να κάνω εκεί που είμαι τον ρώτησα; Έχεις πνευματικό μου είπε; Όχι του απάντησα. Υπάρχει ένα Μοναστήρι στο Essex μου είπε, θα πάς εκεί και θα βρείς πνευματικό. Τελικά ακολουθώντας τις συμβουλές του, πέρασα τα περισσότερα Σαββατοκύριακα της οκτάχρονης παραμονής μου στο Λονδίνο στο Μοναστήρι. Μάλιστα η "τύχη" ή πιο πιθανόν η Θεία Πρόνοια έφερε έτσι τα πράγματα που η τελευταία μου εξέταση ήταν το 1993 λίγο καιρό μετά την κοίμηση του Αγίου Σωφρονίου. Ένα χρόνο αργότερα, όταν ήμουνα στο στρατό έμαθα και για την κοίμηση του Αγίου Παισίου. Μακάρι και οι δύο εκεί που είναι να προσεύχονται για μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...