Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Το 1988, ένας σεισμός στην Αρμενία στοίχησε τη ζωή περισσότερων από 30.000 ανθρώπων


Το 1988, ένας σεισμός στην Αρμενία στοίχησε τη ζωή περισσότερων από 30.000 ανθρώπων.


Αφού έπαυσαν οι ΣΕΙΣΜΟΙ , ο πατέρας έτρεξε στο κτίριο του δημοτικού σχολείου στο οποίο ήταν ο γιος του. Όταν έφτασε εκεί είδε ότι το κτίριο είχε μετατραπεί σε σωρό από συντρίμμια. Η απελπισία τον κράτησε. Τα δάκρυα κυλούσαν στα μάγουλά του.

Αλλά τότε θυμήθηκε τα λόγια που επανέλαβε συχνά στον γιο του: «Ό, τι συμβαίνει, θυμήσου, θα είμαι πάντα εκεί». Αυτό του έδωσε δύναμη και έμπνευση. Καθορίστηκε ο τόπος όπου βρισκόταν η τάξη του παιδιού του και άρχισε να αποσυναρμολογεί εντατικά τα συντρίμμια.

Άλλοι γονείς προσπάθησαν να ηρεμήσουν τον ενθουσιασμό του, λέγοντας ότι ήταν πολύ αργά. Παρ 'όλα αυτά, ο άντρας αποσυναρμολόγησε το μπλοκάρισμα για 36 ώρες.
Και αφού ένα μεγάλο κομμάτι σκυροδέματος μετατοπίστηκε στο πλάι, άκουσε την κραυγή του γιου του: "Μπαμπά, εγώ είμαι!" Το αγόρι, με μια μικρή ομάδα συμμαθητών, ήταν ζωντανός. Ο γιος του, αυτή τη φορά, έπεισε τα φοβισμένα παιδιά ότι ο πατέρας του θα έρθει σίγουρα και θα τα σώσει.

« Άρα λοιπόν, αν εσείς, μολονότι είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον θα δώσει ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς καλά πράγματα σε όσους ζητούν από αυτόν!». Ματθαίος 7: 11

Πηγή 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...