Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Εκεί που δεν έβλεπα το Θεό πουθενά, άρχισα να Τον βλέπω παντού στην ζωή μου..!

Ήταν 30-01-1992... Ημέρα των τριών Ιεραρχών...Ακριβώς 27 χρόνια πριν... Ένας φίλος και γείτονάς μου,ο Σπύρος καλή του ώρα, με έπεισε ότι καλό θα ήταν να πάμε να γνωρίσουμε ένα γεροντάκι στο Άγιον Όρος για το οποίο είχε ακούσει πολλά...
Αν και άθεος τότε, λίγο επειδή δεν είχα πάει στον Άγιον Όρος, αν και ταξιδιάρης, λίγο επειδή κάποια λόγια της πατρικής μου οικογένειας ηχούσαν αμυδρά ακόμα μέσα μου, πείστηκα..!Ενώ φύγαμε με ήλιο από την Ουρανούπολη, όταν φτάσαμε στις Καρυές ήδη χιόνιζε..! Μέχρι να τακτοποιηθούμε στην Ι.Μ. Κουτλουμουσίου, το είχε "στρώσει"..! Μας έπιασε απελπισία..

Ο φίλος μου είχε ακούσει ότι ο γέροντας ήταν άρρωστος και δύσκολα θα μας δεχόταν με τέτοιο καιρό..
Την επομένη μέρα πρωί πρωί (του Αγίου Αθανασίου με το Αγιορείτικο ημερολόγιο) μετά την Θεία Λειτουργία είπαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας.. Κατηφορίσαμε προς το κελί του Γέροντα και ώωω του θαύματος, αν και άρρωστος, στεκόταν μπροστά στην αυλόπορτα με την ομπρέλα του στο χέρι, γιατί χιόνιζε ακόμη, και μας περίμενε λες και ήξερε για την επίσκεψή μας... Μόλις φίλησα το χέρι του, με αγκάλιασε και το ροζιασμένο χέρι του χάϊδεψε το κεφάλι μου...!
Ξαφνικά έγινε σεισμός μέσα μου..! Έπεσα στα γόνατα και έκλαιγα για πολύ ώρα..!Αυτά τα δάκρυα ξαφνικά καθάρισαν τα μάτια μου..!
Εκεί που δεν έβλεπα το Θεό πουθενά, άρχισα να τον βλέπω παντού στην ζωή μου..!
Στις νιφάδες του χιονιού, στους κρυστάλλους που κρεμονταν από τα κλαδιά των δένδρων, στα κύματα της θάλασσας, στο πέταγμα των γλάρων του ταξιδιού της επιστροφής,παντού..! Τίποτα δεν ήταν όπως πριν.
Ακολουθώντας την συμβουλή του αγαπημένου μου παππούλη πήγα και εξομολογήθηκα μόλις επιστρέψαμε στο μοναστήρι.. Η ζωή μου άλλαξε..!
Δόξα τω Θεώ που οδήγησε τα βήματά μου στον άγιο παππούλη μας Παΐσιο...!!!
Τον έχω και θα τον έχω για πάντα φύλακα της καρδιάς μου...
Όσιε Παΐσιε πρέσβευε υπέρ ημών..!

https://proskynitis.blogspot.com

1 σχόλιο:

  1. Οποιος ανθρωπος τον γνωριζε τον Αγ.Παισιο μεσα σε ελαχιστα δευτερολεπτα ΑΛΛΑΖΕ την ζωη του.
    Του εδινε λυση σε καθε του προβλημα
    οποιο και να ηταν αυτο.ΜΙΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΡΕΥΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ.
    ΤΟΥ "ΕΠΑΙΡΝΕ" Ο,ΤΙ ΤΟΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟΥΣΕ.
    ΗΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ...
    Ξ Ε Χ Ω Ρ Ι Σ Τ Α ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΑ.
    Τι ασσυληπτο μεγαλειο,τι ουρανια ευδαιμονια,τι ψυχικη χαρα ατελειωτη
    ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.
    Ευχομαι ολοψυχα ολοι οι ελληνες
    να μπορεσουμε να "βαλουμε" τον ΧΡΙΣΤΟ στην καρδια μας και στην ζωη μας για να λυτρωθουμε, να ελευθερωθουμε και να αποκτησουμε
    ξανα αυτο που εχουμε χασει ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ...ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ...ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΑΣ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ
    ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
    ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
    ΜΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΟΝΟΣ Ε Κ Ε Ι Ν Ο Σ
    ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ.



    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...