Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Χοιρινές μπριζόλες με πέστο kale

Συστατικά
1/2 ματσάκι kale
3/4 φλ. ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
1/2 φλ. φουντούκια
4 χοιρινές μπριζόλες
1/4 κ. γλυκού ξηρό δενδρολίβανο
1 σκελίδα σκόρδο
1 πρέζα μπούκοβο
2 κ. σούπας χυμός λεμονιού
πουρές πατάτας για το σερβίρισμα

Τρόπος μαγειρέματος
1Προθέρμανε το φούρνο στο γκριλ και αφαίρεσε τα κλωνάρια από το kale.

2Ανακάτεψε τα φύλλα του kale με δύο κουταλιές λάδι και 1/4 κουταλάκι αλάτι και άπλωσέ τα σε ένα ταψί.

3Ψήσε το kale για περίπου τέσσερα λεπτά ανακατεύοντάς τα στη μέση του ψησίματος και έπειτα πρόσθεσε τα φουντούκια στο ταψί και συνέχισε το ψήσιμο για δύο λεπτά.

4Αλατοπιπέρωσε καλά τις μπριζόλες και πασπάλισέ τες με το δενδρολίβανο τριμμένο.

5Ζέστανε δύο κουταλιές λάδι σε ένα μεγάλο τηγάνι σε μέτρια φωτιά και ψήσε τις μπριζόλες για περίπου 15 λεπτά, γυρίζοντάς τες μία φορά.

6Μετάφερε τις μπριζόλες σε μια ξύλινη επιφάνεια και άφησέ τες για τουλάχιστον πέντε λεπτά να “σταθούν”.

7Βάλε το kale με τα ψημένα φουντούκια στο μπλέντερ και χτύπησέ τα μέχρι να διαλυθούν.

8Πρόσθεσε στο μπλέντερ το μπούκοβο, αλατοπίπερο, το χυμό λεμονιού και το υπόλοιπο λάδι και συνέχισε το χτύπημα μέχρι να γίνουν πάστα.

9Σέρβιρε τις μπριζόλες με τον πουρέ πατάτας, περιχύνοντάς τες με το πέστο kale.

Πηγή: tlife.gr

3 σχόλια:

  1. Τὶ εἶναι τὸ «καλέ»;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κέιλ προφέρεται. Είναι κάτι σα λαχανίδα ή λάχανο.
      https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%BF

      Διαγραφή
  2. http://popaganda.gr/h-isteria-kale/

    Αν και πρόκειται για ένα είδος λαχανίδας που το γενετικό της υλικό ομοιάζει με τα μπρόκολα, τα λαχανάκια Βρυξελών και τα κουνουπίδια, η θρεπτική αξία του κέιλ τα ξεπερνά όλα με διαφορά. Όπως έχει καταγραφεί από μελέτες μπορεί να βοηθήσει στην ενδυνάμωση των οστών αφού περιέχει τεράστιες ποσότητες ασβεστίου κι ας μην ανήκει στα γαλακτοκομικά ενώ ταυτόχρονα είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών και αντικαρκινικών ουσιών. Περιέχει περισσότερο β-καροτένιο από το σπανάκι και περίπου διπλάσια ποσότητα ωχρίνης, τη μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο λαχανικό. Ανήκει στην οικογένεια των σταυρανθών, γεγονός που του προσδίδει τις αντικαρκινικές ουσίες ινδόλες που συντελούν στη ρύθμιση των οιστρογόνων και καταπολεμούν τον καρκίνο του εντέρου. Κατέχει πολύ υψηλή θέση στον κατάλογο με τις τροφές που προστατεύουν από τον καρκίνο καθώς και από πολλές ακόμα παθήσεις. Η δε μεγάλη του περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και οι μηδενικές του θερμίδες το καθιστούν σε απόλυτο ρυθμιστή της πέψης και μια εξαιρετική επιλογή για όσους κάνουν δίαιτα και ακολουθούν ένα πιο υγιεινό διαιτολόγιο.

    Οι επιστήμονες διαφωνούν σχετικά με το πότε οι άνθρωποι δοκίμασαν το πρώτο κέιλ. Βέβαια καταγραφές φανερώνουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες καλλιεργούσαν πράσινα φυλλώδη λάχανα που έμοιαζαν με το κέιλ, τα οποία έβραζαν και έτρωγαν ως θεραπεία για τη μέθη (!). Αλλά και στα πρώιμα Ρωμαϊκά χειρόγραφα περιλαμβάνονται αναφορές σε «κράμβες», μια λέξη που περιλάμβανε άγρια ​​γογγύλια , λάχανα και φυτά που έμοιαζαν με κέιλ. Από το Μεσαίωνα κι έπειτα το εν λόγω λάχανο είχε εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη και την Ασία ενώ στη συνέχεια, και όντας ήδη πολύ δημοφιλές, Ιταλοί, Ρώσοι και Σκωτσέζοι ανέπτυξαν διάφορα είδη κέιλ. Και όμως, για κάποιο λόγο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, το φυτό σνομπαρίστηκε. Για 60 χρόνια περίπου δεν ήταν κάτι άλλο παρά μια πρασινάδα άνευ ουσίας και έπρεπε να έρθει το παγκόσμιο κίνημα «από το αγρόκτημα στο τραπέζι» που έφερε πίσω πολλές ξεχασμένες τροφές στο προσκήνιο ανάμεσα στις οποίες ήταν και το κέιλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...