Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Η Κυριακή ημέρα

του Στρατή Ανδριώτη
Πριν μερικές δεκαετίες επεβλήθη και στη χώρα μας η δελεαστικότατη αργία του Σαββάτου που έγινε ευπρόσδεκτη κυρίως από τους ανθρώπους του Δημοσίου λόγω του διήμερου ρεπό και του οχταώρου-πενθημέρου που έκτοτε «μετατράπηκε» εργασιακά αναλόγως με το τι βόλευε στον καθένα! Λιγοστοί ήταν τότε εκείνοι που παρατήρησαν ότι επρόκειτο για την καθιέρωση της Εβραϊκής αργίας του Σαββάτου που...
αποτελεί «κανόνα» στη Νέα τάξη Πραγμάτων της Παγκοσμιοποίησης (Εβραιοκρατίας) που προωθείται σταδιακά καί θα επέφερε συν τω χρόνω πλαγίως και ευθέως τις προσπάθειες κατάργησης της Χριστιανικής αργίας των Κυριακών...

 
Σε εποχές που αυξάνονται ολοένα η ανεργία, η φτώχεια καί η πείνα, αποτελεί πρόκληση η απληστία οργανωμένων συμφερόντων που γιγαντώνονται εισπράττοντας αχόρταγα όσο περισσότερα χρήματα μπορούν εκμεταλλευόμενοι τους λαούς. Οτιδήποτε παρεμποδίζει τα σχέδιά τους σαρώνεται. Μια απ’ τις μυστικές μεθοδεύσεις τους αποσκοπεί στην μετατροπή της Κυριακής και των εορτών σε εργάσιμες ημέρες, βάζοντας χαμηλόμισθους-σκλάβους, ανασφάλιστους, με όλα τα εργασιακά θέματα εις βάρος τους, να δουλεύουν αδικούμενοι, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τις υποτυπώδεις ανάγκες τους, αυξάνοντας ταυτοχρόνως τα έξοδα λειτουργίας των «μικρών» για να τους ξεπατώσουν ευκολότερα. Μετατρέποντας γενικότερα τον κόσμο σ’ έναν πολτό απ’ όπου απομυζούν κέρδη οι υλόφρονες, πλεονέκτες και φιλάργυροι μεγαλοκαρχαρίες!
Ένα από τα χαρακτηριστικά του Έλληνα είναι ότι ζει διαφορετικά από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους. Ο Έλληνας δεν μπορεί να ζήσει βάσει του δίπτυχου σπίτι-δουλειά/δουλειά-σπίτι, γιατί αυτό το πράγμα δεν το θεωρεί ζωή! Είναι μία ανούσια, ανυπόφορη ρουτίνα που κατατρώγει σιγά-σιγά τον άνθρωπο, τον νεκρώνει χωρίς να καταλαβαίνει ότι ζει. Ο Έλληνας θέλει τον ελεύθερο χρόνο του για να ζήσει με την οικογένειά του, ν’ ασχοληθεί με το χωράφι του, τον μπαχτσέ, το άλογο, τις κότες, τη βάρκα, το ψάρεμα, το κυνήγι, να πάει βόλτα να ξεσκάσει, να χαρεί την πλάση, να βγεί με φίλους για καφέ, για ούζο, να τραγουδήσει, να χορέψει, να γιορτάσει. Θέλει την αργία του, την Κυριακή και την γιορτή του. Να γιορτάσει τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, της Παναγιάς, ασχέτως το μέγεθος της πίστεως του να συμμετάσχει με τον τρόπο του γιατί το έχει μέσα του καί θέλει να ΖΕΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο δουλειά. Ο Έλληνας αγαπά τη θάλασσα, το βουνό, την εξοχή και θέλει να τα απολαμβάνει, δεν τα καταστρέφει μολύνοντάς τα με την βαριά βιομηχανία καί τα πυρηνικά με τα οποία οι προηγμένοι των πολυεθνικών και όχι μόνο δεν έχουν αφήσει ποταμό, θάλασσα, ή σύννεφο αδηλητηρίαστο. Οι φυσιολογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος επιβάλλεται να δουλεύει για να ζήσει και όχι να ζεί για να δουλεύει.
Αυτοί που θέλουν να πλήξουν τον δυσκολοκυβέρνητο -όπως θεωρούν- Ελληνικό λαό, έχουν στο νου τους όλα τα προνόμιά μας, γι’ αυτό δίνουν γραμμή να πληγούν οι ρίζες μας! Δεν είναι όμως ευκαταφρόνητο να αλλάξουν τη νοοτροπία του Έλληνα, που δεν άλλαξε μέσα σε μακροχρόνιες σκλαβιές και άλλες δύσκολες περιστάσεις. Πολλές περίεργες αλλαγές που επιβάλλονται από ξένα κέντρα λήψεως αποφάσεων είναι σίγουρο ότι δεν ταιριάζουν με την ιδιοσυγκρασία καί τις ιδιαιτερότητές μας. Ας συνειδητοποιήσουν κάποιοι ότι η Ελλάδα έχει ιστορία, πίστη, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, αξίες που την κράτησαν ζωντανή! Την Ελλάδα δεν την ανακάλυψε όλως τυχαίως κάποιος περίεργος Κολόμπο, ούτε αναπτύχθηκε σφάζοντας Ινδιάνους, σκλαβώνοντας μαύρους και κλέβοντας υπόδουλους! Την ανακάλυψαν οι λαοί για τα επιτεύγματα του πολιτισμού της.
Πρέπει να γνωρίζουν όσοι επιθυμούν να ζουν ως πραγματικοί Έλληνες και όχι όπως προτείνουν και επιβάλλουν τα λόμπι των πλουσίων μαμωνάδων ότι η Κυριακή, πρώτη ημέρα της εβδομάδος, είναι αφιερωμένη στο Θεό, είναι ένα μικρό Πάσχα. Θεσπίσθηκε ως αργία στους Χριστιανικούς λαούς διότι ημέρα Κυριακή Ευαγγελίσθηκε η Παναγία, γεννήθηκε και Αναστήθηκε ο Χριστός, Κυριακή έγινε η Πεντηκοστή, Κυριακή μέλλει να γίνει η Δευτέρα Παρουσία.
Κάπου στη Μικρασία, λέγεται ότι επί τουρκοκρατίας, μαζευόντουσαν τις Κυριακές οι Τούρκοι έξω απ’ τις Εκκλησιές στους δρόμους απ’ όπου θα περνούσαν οι εκκλησιαζόμενοι Χριστιανοί γιατί μύριζαν όμορφα! Στη Σμύρνη, όταν διώχθηκαν το ’22 οι Έλληνες και απόμειναν μόνοι τους οι Τούρκοι, μόλις ερχόντουσαν Χριστούγεννα, Πάσχα και γιορτές, οι «λεγάμενοι» κοιταζόντουσαν παράξενα γιατί τους έλειπαν οι εορτασμοί, οι χαρές και οι παραδόσεις των Χριστιανών Ελλήνων.
Γι’ αυτό τα εύσημα ανήκουν σε όσους αρνούνται ασυζητητί να καταργηθεί η αργία της Κυριακής, γιατί προπάντων προέχει το να ζεί ο καθένας μας ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ. Δεν έπαθαν τίποτα τόσες γενεές ανθρώπων που τιμούσαν τις Κυριακάδες και τις σκόλες. Δεν περισσεύουν άλλα λεφτά για να ξοδεύει ο κόσμος λες και οι αργίες των Κυριακάδων φταίνε για την αποτυχία των οικονομιών διεθνώς και τα καταρριφθέντα καπιταλιστικά, σοσιαλιστικά, μαρξιστικά κ.λ.π. συστήματα! Είναι αξιοπερίεργο, στη χώρα μας που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, όπως και σε άλλες πιο ανεπτυγμένες χώρες, να ασχολούνται κάποιοι μανιωδώς με νόμους ταυτοτήτων, καύσης νεκρών, κατάργησης αργιών, Θρησκευτικών κ.α. αντί να προβληματίζονται για ανεργία, φτώχεια, δημογραφικό, παιδεία, οικονομία, υγεία, ανυπαρξία κράτους!
Τελικά αυτό που φαίνεται να προέχει είναι η κατάρρευση της Ελληνικής κοινωνίας, γνωρίζοντας καλά οι επιτήδειοι που πρέπει να «δουλέψουν»!

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...