Το πρότυπο των δαιμονισμένων παγκοσμιοποιητων η Κίνα, με νόμο, θα καταγράφει τα γονίδια 1,4 δισεκ. πολιτών ανά 5ετία – Ο απόλυτος έλεγχος

Το νέο σχέδιο έχει πυροδοτήσει ανησυχίες σχετικά με την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής από το αυταρχικό καθεστώς και τα πιθανά αντιανθρωπιστικά κίνητρά του.

«Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]

Το συντομότερο να εκπληρωθεί η προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και να πάμε στην Κωνσταντινούπολη! Αμήν!

π. Ανανίας Κουστένης: Θα έπρεπε η 29 Μαΐου να είναι ημέρα αργίας και περισυλλογής και πένθους και αγρυπνιών και Θείας Λειτουργίας

Θα έπρεπε η 29 Μαΐου να είναι ημέρα αργίας – εδώ κάνουμε αργία και απεργία για το τίποτε – και περισυλλογής και πένθους και αγρυπνιών και Θείας Λειτουργίας.

Μαρμαρωμένος προσμένεις και εσύ

Κάποιοι δεν ξεχάσαμε...

Ουκ εάλω η ρίζα, ουκ εάλω το φως! Ενυπάρχει στο φως η ψυχή σου, στη ρίζα το σώμα σου. Ουκ εάλω η βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων

Δον Φραγκίσκο, ο εκ Τολέδης !

Εκεί που μάχονταν απεγνωσμένα «Αυτός, ο τελευταίος Έλληνας!» ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, εκεί δίπλα και στα δεξιά του τελευταίου Αυτοκράτορα, πολεμούσε μέχρις εσχάτων ο «Δον Φραγκίσκος, ο εκ Τολέδης, όστις διά του στόματος και των ονύχων τους πολεμίους κατέκοπτε».

28 Μαΐου 1453

Ὁ βασιλιὰς ἔκλαιγε, ἔκλαιγε κι᾿ ὁ λαὸς καὶ φώναξε: «Ἂς πεθάνουμε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τὴν πατρίδα μας!» Ἀγκαλιαζόντανε καὶ συγχωρνιόντανε.

Αυτά που δεν φαίνονται είναι ζωντανά. Ζουν και βασιλεύουν σε μια άλλη συχνότητα... πιο αληθινή από αυτόν τον κόσμο

Αυτά που δεν φαίνονται είναι ζωντανά. Ζουν και βασιλεύουν σε μια άλλη συχνότητα... πιο αληθινή από αυτόν τον κόσμο

Μέσα στην Κωνσταντινούπολη, κάτω από τους θόλους των Βυζαντινών μνημείων που στέκουν ακόμα όρθια, κρύβεται μια ψυχή αθάνατη. Η ψυχή της Ρωμιοσύνης. Οι Τοῦρκοι μπορεί να άλλαξαν χρώματα, να πρόσθεσαν μιναρέδες, να μετέτρεψαν ναούς σε τζαμιά, να έσβησαν σταυρούς και να έγραψαν το δικό τους όνομα πάνω στην ιστορία μας. Όμως ό,τι είναι αληθινά μεγάλο δεν κατακτιέται με βία. Δεν αιχμαλωτίζεται με σημαίες και διατάγματα.

Η Αγία Σοφία μπορεί να είναι σήμερα η αιχμάλωτη εκκλησία του Γένους. Μπορεί το σώμα της να στέκει βουβό και αλλοιωμένο κάτω από ξένη κυριαρχία. Αλλά υπάρχει μια άλλη Αγία Σοφία — η αληθινή, η άκτιστη, η ακατάληπτη. Αυτή δεν την πήραν ποτέ. Δεν μπορούσαν. Γιατί ζει στις καρδιές μας, σε κάθε ενορία, σε κάθε Μονή, σε κάθε τόπο όπου Ρωμιός ψάλλει «Ἅγιος ὁ Θεός» με δάκρυα και πίστη.

Στο λίκνο της Ρωμιοσύνης, στην Αγία Σοφία, το σημαντικότερο από όλα δεν ήταν οι χρυσοί θόλοι, τα ψηφιδωτά ή η μεγαλοπρέπεια του ναού. Το σημαντικότερο ήταν η Θεία Λειτουργία. Ήταν η στιγμή που ο ουρανός κατέβαινε στη γη, όταν ο Χριστός προσφερόταν ολόκληρος ως Σώμα και Αίμα. Αυτό ήταν το μυστήριο που κρατούσε όρθια την Αυτοκρατορία — όχι ο στρατός, όχι τα τείχη, αλλά η Θεία Κοινωνία.

Και αυτό ακριβώς δεν μπόρεσαν να μας το στερήσουν.

Όσο κι αν έκλεισαν την Αγία Σοφία ως λειτουργικό ναό, η Χάρη δεν φυλακίζεται. Συνεχίζει να ρέει ελεύθερη σε κάθε μικρό εκκλησάκι, σε κάθε ενοριακό ναό της Πατρίδος, σε κάθε Μονή, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες γωνιές της γης όπου υπάρχει ένας Ρωμιός ιερέας να τελεί τη Θεία Λειτουργία. Εκεί, μέσα στο «Κύριε ἐλέησον» και στο «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε», ζει η ίδια η Αγία Σοφία. Ολόκληρη. Αδάμαστη. Αιώνια.

Γιατί αυτά που δεν φαίνονται είναι τα πιο ζωντανά. Ζουν και βασιλεύουν σε μια άλλη συχνότητα. Μια συχνότητα πιο αληθινή από αυτόν τον κόσμο.

Εμείς δεν κρατάμε μόνο ανάμνηση. Εμείς κοινωνούμε την ίδια την Ζωή. Και όσο υπάρχει έστω ένας να τελεί τη Θεία Λειτουργία με πίστη, η Αγία Σοφία δεν θα πέσει ποτέ. Γιατί η Αγία Σοφία δεν είναι πέτρα. Είναι Χάρη. Και η Χάρη του Θεού δεν νικιέται.

Να μιμηθούμε ό,τι έκανε τους Βυζαντινούς, τον πιο ένδοξο λαό της ιστορίας

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το «Εάλω η Πόλις» είναι ο σπαρακτικότερος θρήνος της Ρωμιοσύνης. Όμως η Βασιλεύουσα παραμένει απόρθητη όσο την κρατούμε ζωντανή στα τείχη της καρδιάς μας.

Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΡΑΓΚΑΒΗΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ

6-7 ΜΑΪΟΥ 1453
Λίγο έλειψε να πεθάνει ο Πρωτοστράτορας Ιουστινιανής το απόγευμα της 7ης Μαΐου πάνω στα τείχη.

Η ΑΛΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ

+Νίκος Χειλαδάκης

Στις 29 Μαΐου 1453 έπεφτε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια του Μωάμεθ του Πορθητή και η παγκόσμια ιστορία περνούσε σε μια νέα φάση.

Πολεμικό Ημερολόγιο Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

του Θοδωρή Μπουφίδη

....σε λίγο θα αρχίσει να ξημερώνει η 53η ημέρα αποκλεισμού και πολιορκίας μας. Οι νυχτερινές ώρες ήταν βασανιστικές αφού οι Τούρκοι ξεκίνησαν γενική επίθεση ήδη λίγο μετά τα μεσάνυχτα.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΜΥΣΤΡΑΣ

Τα τελευταία λόγια του Κων. Παλαιολόγου, όπως τα απέδωσε ο Γρ. Βαλτινός στο Ορατόριο του Γ. Χατζηνάσιου "Το χρονικό της Αλώσεως" την Τρίτη 29 Μαϊου 2007 στον Μυστρά, βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Γ. Φραντζή. Η συγκλονιστική αφήγηση του Αγγ. Αντωνόπουλου που υποδύεται τον Φραντζή μαζί με την άφθαστη ερμηνεία του τενόρου Γιάννη Χριστόπουλου αλλά και όλων των λοιπών καλλιτεχνών και συμμετεχόντων, έδωσαν μια παράσταση που θα μείνει ιστορική.

Κάποτε θα ξυπνήσουμε, όπως εκείνοι, όταν είδαν τον Μεχμέτ έξω από τα τείχη...

Δεν έχει αντίστοιχο, θαρρώ, σ' ολόκληρη την Ιστορία, το μένος της ορδής που κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη το 1453 και ακόμη επαίρεται για το κατόρθωμα, σαν να μην το πιστεύει, αρνούμενη πεισματικά να εξελιχθεί σε σύγχρονο έθνος.

29 Μαΐου και απόψε. Έχει ο καιρός γυρίσματα...

Αγιά Σοφιά μόλις πριν λίγο...

Αποβραδίς κοινώνησε τον Αυτοκράτορα

Αποβραδίς κοινώνησε τον Αυτοκράτορα κι ως το πρωί εξομολογούσε.

Συγκλονιστικό βίντεο. Μια βόλτα στα τείχη της Πόλης που το 1453 γράφτηκε το μέλλον του Ελληνισμού

σχόλιο Γ.Θ : Ακόμα ακούγονται οι ιαχές της μάχης. Ακόμα ζητούν εκδίκηση τα ποτισμένα με αίμα χώματα

Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι οι Κρητικοί θα το πληρώσουνε το μάρμαρο

Και τον πόλεμο, και τη νίκη, και την ήττα, και το μεγάλο πανυγήρι στους αιώνες, και το μεγάλο πένθος άμα έρθει, πάλι οι Κρητικοί...

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος

ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Γράφει ο Καραχάλιος Σπυρίδων τού Κωνσταντίνου

Ο Άγιος Ραφαήλ και το «ενωτικό» συλλείτουργο στην Αγία Σοφία

σχόλιο Γ.Θ : Ο οικουμενιστής Αυτοκράτορας της εποχής ξέπλυνε το ρύπο του στην εξομολόγηση στην Αγιά Σοφιά και στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού με το αίμα του και έγινε θρύλος και αιώνιο σύμβολο γενναιότητας