Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

«Οι δρόμωνες της Ρωμιοσύνης και η ΑΟΖ» - Του Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ
Εδώ και πολλές δεκαετίες «το μέλλον» της ανθρωπότητας σχεδιάσθηκε στις δεξαμενές σκέψης των επιδοτούμενων στρατηγικών ιδρυμάτων από τις πλανητικές (πολυεθνικές) εταιρίες του άπληστου κεφαλαίου.
Αποτέλεσμα αυτού του σχεδιασμού ήταν η χάραξη γεωπολιτικών και ενεργειακών διαδρόμων και η παράλληλη διαμόρφωση κυβερνητικών εθνικών, πολιτικών επιλογών κατά το μήκος της χάραξης αυτών.
Οι συνέπειες αυτού του σχεδιασμού έφεραν τοπικές συρράξεις, κοινοβουλευτικές ανατροπές, κοινωνικές ανωμαλίες, οικονομικές διαταραχές, μετακινήσεις και πληθυσμιακές αλλοιώσεις, εξαθλίωση και πτώχεια.
Εδώ στην πατρίδα μας έφεραν και  άλλα «δώρα», νέες έννοιες όπως την πολυδιαφημιζόμενη ΑΟΖ και την νεόφερτη ΕΟΖ και όλα αυτά με μία πρωτόγνωρη κοινωνική εξαθλίωση στο επίπεδο της πείνας.
 Σήμερα οι γεωπολιτικοί παίκτες σαν τα μαύρα κοράκια στέκονται και περιμένουν πάνω από το θήραμα τους που λέγεται  ΕΛΛΑΔΑ.
Γνωρίζουν ότι είναι το καλύτερο ενεργειακά παχυλό θήραμα που στέκεται στην κεντρικότερη γεωστρατηγική γέφυρα του κόσμου. Όμως οι παίκτες αυτοί δεν έχουν καμία βία με το υποψήφιο θύμα γιατί ήδη κατοχύρωσαν τα υπερκέρδη τους. Περί αυτών βοά η δημοσιογραφική επικαιρότητα όπως την κατανοούμε και εμείς προσωπικά.
Αλλά πραγματικά μέσα τους τα ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ανησυχούν σφόδρα.
Και αυτό γιατί βλέπουν μία ΑΛΕΠΟΥ να έρχεται από την Εγγύς Ανατολή και να διεκδικεί σημαντικό μερίδιο από αυτά τα ενεργειακά υπερκέρδη. Τι θα κάνουν λοιπόν;
Θα πρέπει  να την εξουδετερώσουν για «να σώσουν» το θήραμα τους. Και είναι λογικό πριν κολατσίσουν να αποτρέψουν με κάθε μέσο την έξυπνη αλεπού που διαταράσσει τους σχεδιασμούς Έτσι λοιπόν την παρελκύουν και της ανοίγουν νέα μέτωπα από πίσω της. Αλλά όμως η αλεπού δεν είναι χαζή, όπως είπαμε είναι πονηρή και αποφασίζει να παίξει σε όλα τα μέτωπα, μέχρι να πηδήξει και να πιαστούν τα τέσσερα ποδάρια της στα ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΟΚΑΝΑ.
Αν λοιπόν ρωτήσουμε σήμερα τους δανειστές μας, τι γνώμη έχουν για την Ελληνική ΑΟΖ,  πιστεύω ότι θα μας απαντήσουν ότι δεν τους ενδιαφέρει και πολύ, μάλιστα γελώντας μέσα τους, σκεπτόμενοι «...από πότε τα θύματα αποφασίζουν πως θα φαγωθούν...»). Οι Γεωπολιτικοί παίκτες έχουν να κάνουν πιο σοβαρά πράγματα, πρέπει να ξαναμοιράσουν τον κόσμο και τα νέα ενεργειακά αποθέματα του πλανήτη.
Αλλά και για τις προεκλογικές υποσχέσεις του πολιτικού δυναμικού μας έχουμε να πούμε σαν καθημερινοί πολίτες «ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ» και με ιδιαίτερο προβληματισμό διερωτώμασθε πλέον, τι περιθώρια ελιγμών διαθέτουν ή αν μας δουλεύουν κανονικά; ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΑΟΖ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ; Αυτοί που θέλουν να ανακηρύξουν ΑΟΖ, ας ανακηρύξουν πρώτα τον μεγαλύτερο ψεύτη μεταξύ τους.
Μήπως κάποιοι παίζουν με τον πόνο της κοινωνίας μας και την πείνα; Μήπως βιώνουμε τον έσχατο  θεατρινισμό στο καιρό των μνημονίων, την στιγμή μάλιστα που και η ίδια αλεπού μας θεωρεί τελειωμένους γεωπολιτικά;
Στα τοκογλυφικά κοράκια και στις πονηρές αλεπούδες θα συμβουλεύαμε ότι η ΑΠΛΗΣΤΙΑ δεν κάνει ποτέ καλό, γιατί θολώνει το μυαλό όσο έξυπνο και να είναι.
Τα κλεμμένα ποτέ δεν ευλογούνται από τον ΘΕΟ, αν και αυτοί δεν έχουν ούτε ιερό και όσιο. Και φυσικά δεν γνωρίζουν οι μακελλάρηδες των Εθνών ότι πολλές φορές μέσα στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς εισπηδούν  Πνευματικοί Νόμοι που σαν άγνωστοι παράμετροι ανατρέπουν τα πάντα. Ποιοι είναι οι πνευματικοί νόμοι; Είναι οι φωνές και το αίμα των αθώων θυμάτων της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας, τουτέστιν της Βαρβαροκρατίας.
Κάποιοι Τουρκολάγνοι τα τελευταία χρόνια μας διαφήμιζαν το Αιγαίο σαν την «θάλασσα της ειρήνης». Τους απαντούμε και εμείς... ΝΑΙ, ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ... με την μόνη διαφορά ότι δεν θα κυκλοφορούν στο ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ οι Μογγόλοι  με πλοία και αεροπλάνα, ούτε αυτό θα έχει ανάγκη από ΑΟΖ και άλλα κουρουφέξαλα, αλλά θα είναι μια πραγματική θάλασσα ανθρώπινης ειρήνης που θα την διασχίζουν οι δρόμωνες του ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ μεταφέροντας πάλι το μήνυμα του στην «στεγνή» από ιδέες ανθρωπότητα.

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ
ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Τα θυμάσαι τα αδέρφια σου;

Έχουμε να γράψουμε ιστορία ακόμη...